สาวตฺถี ฯ โย ภิกฺขเว อนตฺตา ตตฺร โว ราโค ปหาตพฺโพ ฯ โก จ ภิกฺขเว อนตฺตา รูปํ ภิกฺขเว อนตฺตา ตตฺร โว ราโค ปหาตพฺโพ ฯ เวทนา อนตฺตา ฯเปฯ สญฺญา ฯ สงฺขารา ฯ วิญฺญาณํ อนตฺตา ตตฺร โว ราโค ปหาตพฺโพ ฯ โย ภิกฺขเว อนตฺตา ตตฺร โว ราโค ปหาตพฺโพติ ฯ

พระนครสาวัตถี. ดูกรภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงละราคะในสิ่งที่เป็นอนัตตาเสีย. ก็อะไรเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา รูปเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละราคะในรูปนั้นเสียเวทนา ... สัญญา ... สังขาร ... วิญญาณเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละราคะในวิญญาณนั้นเสีย. จบ สูตรที่ ๙.

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย สิ่งใดเป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละราคะในสิ่งนั้น ก็อะไรเล่าเป็นอนัตตา คือ รูปเป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละราคะในรูปนั้น เวทนาเป็นอนัตตา ฯลฯ สัญญา ... สังขาร ... วิญญาณเป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละราคะในวิญญาณนั้น ภิกษุทั้งหลาย สิ่งใดเป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละราคะในสิ่งนั้น”ทุติยอนัตตสูตรที่ ๙ จบ