มหาปญฺญตาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ

... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญามาก ... . จบ สูตรที่ ๑ ปุถุปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาแน่นหนา

ปุถุปญฺญตาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ

... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาแน่นหนา ... . จบ สูตรที่ ๒ วิปุลลปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาไพบูลย์

วิปุลปญฺญตาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ

... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาไพบูลย์ ... . จบ สูตรที่ ๓ คัมภีรปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาลึกซึ้ง

คมฺภีรปญฺญตาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ

... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาลึกซึ้ง ... . จบ สูตรที่ ๔ อัปปมัตตปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาหาประมาณมิได้

อปฺปมตฺตปญฺญตาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ

... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาประมาณมิได้ ... . จบ สูตรที่ ๕ ภูริปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาดังแผ่นดิน

ภูริปญฺญตาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ

... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเพียงดังแผ่นดิน ... . จบ สูตรที่ ๖ พาหุลปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญามาก

ปญฺญาพาหุลฺลาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ

... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญามาก ... . จบ สูตรที่ ๗ สีฆปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาเร็ว

สีฆปญฺญตาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ

... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเร็ว ... . จบ สูตรที่ ๘ ลหุปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาเบา

ลหุปญฺญตาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ

... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเบา ... . จบ สูตรที่ ๙ หาสปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาร่าเริง

หาสปญฺญตาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ

... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาร่าเริง ... . จบ สูตรที่ ๑๐ ชวนปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาไว

ชวนปญฺญตาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ

... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาไว ... . จบ สูตรที่ ๑๑ ติกขปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญากล้า

ติกฺขปญฺญตาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ

... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาคมกล้า ... . จบ สูตรที่ ๑๒ นิพเพธิกปัญญสูตร เจริญธรรม ๔ ประการมีปัญญาชำแรกกิเลส

นิพฺเพธิกปญฺญตาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ กตเม จตฺตาโร ฯ สปฺปุริสสํเสโว สทฺธมฺมสฺสวนํ โยนิโสมนสิกาโร ธมฺมานุธมฺมปฏิปตฺติ ฯ อิเม โข ภิกฺขเว จตฺตาโร ธมฺมา ภาวิตา พหุลีกตา นิพฺเพธิกปญฺญตาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ มหาปญฺญวคฺโค สตฺตโม ฯ ตสฺสุทฺทานํ มหาปุถุวิปุลคมฺภีรํ อปฺปมตฺตภูริพาหุล สีฆลหุหาสชวน- ติกฺขนิพฺเพธิกาย จาติ ฯ โสตาปตฺติสํยุตฺตํ สมตฺตํ ฯ ---------

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้ อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเป็นเครื่องชำแรกกิเลส ธรรม ๔ ประการเป็นไฉน?คือ การคบสัตบุรุษ ๑ การฟังสัทธรรม ๑ การกระทำไว้ในใจโดยแยบคาย ๑ การปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้แล อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเป็นเครื่องชำแรกกิเลส. จบ สูตรที่ ๑๓ จบ มหาปัญญวรรคที่ ๗ -----------------------------------------------------รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. มหาปัญญสูตร ๒. ปุถุปัญญสูตร ๓. วิปุลลปัญญสูตร ๔. คัมภีรปัญญสูตร ๕. อัปปมัตตปัญญสูตร ๖. ภูริปัญญสูตร ๗. พาหุลปัญญสูตร ๘. สีฆปัญญสูตร ๙. ลหุปัญญสูตร ๑๐. หาสปัญญสูตร ๑๑. ชวนปัญญสูตร ๑๒. ติกขปัญญสูตร ๑๓. นิพเพธิกปัญญสูตร. จบ โสดาปัตติสังยุต -----------------------------------------------------