สตฺติมานิ ภิกฺขเว สญฺโญชนานิ ฯ กตมานิ สตฺต อนุนยสญฺโญชนํ ปฏิฆสญฺโญชนํ ทิฏฺฐิสญฺโญชนํ วิจิกิจฺฉาสญฺโญชนํ มานสญฺโญชนํ อิสฺสาสญฺโญชนํ มจฺฉริยสญฺโญชนํ อิมานิ โข ภิกฺขเว สตฺต สญฺโญชนานีติ ฯ ธนวคฺโค ปฐโม ฯ ตสฺสุทฺทานํ เทฺวปิยญฺจ พลํ ธนํ (สํขิตฺตญฺเจว วิตฺถตํ) อุคฺคสญฺโญชนญฺเจว ปหานมจฺฉริเยน จาติ ฯ -------------

ดูกรภิกษุทั้งหลาย สังโยชน์ ๗ ประการนี้ ๗ ประการเป็นไฉน คือสังโยชน์คือ ความยินดี ๑ ความยินร้าย ๑ ความเห็นผิด ๑ ความสงสัย ๑ มานะ ๑ความริษยา ๑ ความตระหนี่ ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย สังโยชน์ ๗ ประการนี้แล ฯ จบสูตรที่ ๑๐ จบธนวรรคที่ ๑ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อัปปิยสูตรที่ ๑ ๒. อัปปิยสูตรที่ ๒ ๓. พลสูตรที่ ๑๔. พลสูตรที่ ๒ ๕. ธนสูตรที่ ๑ ๖. ธนสูตรที่ ๒ ๗. อุคคสูตร๘. สังโยชนสูตร ๙. ปหานสูตร ๑๐. มัจฉริยสูตร -----------------------------------------------------