|๒๙๘.๒๐๑| ๑ อโห พุทฺธา อโห ธมฺมา อโห โน สตฺถุ สมฺปทา ยตฺถ เอตาทิสํ ธมฺมํ สาวโก สจฺฉิกาหิติ ฯ |๒๙๘.๒๐๒| อสงฺเขยฺเยสุ กปฺเปสุ สกฺกายาธิคตา อหุํ เตสมยํ ปจฺฉิมโก จริโมยํ สมุสฺสโย ชาติมรณสํสาโร นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ ฯ กุมารกสฺสโป เถโร ฯ

น่าอัศจรรย์หนอ พระพุทธเจ้า พระธรรมและพระคุณสมบัติของพระศาสดา ของเราทั้งหลาย ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยประพฤติพรหมจรรย์ของพระสาวกผู้จัก ทำให้แจ้งซึ่งธรรมเช่นนี้ พระสาวกเหล่าใดเป็นผู้ยังไม่ปราศจากขันธ์ ๕ ในอสังไขยกัป พระกุมารกัสสปนี้เป็นรูปสุดท้าย แห่งพระสาวกเหล่านั้น ร่างกายนี้มีในที่สุด สงสารคือการเกิดการตายมีในที่สุด บัดนี้ ภพใหม่ ไม่มี.

น่าอัศจรรย์หนอ พระพุทธเจ้า พระธรรม และสัมปทาของพระศาสดาของเราทั้งหลาย อันเป็นที่จะทำพระสาวกให้รู้แจ้งธรรมเช่นนั้นได้

บรรดาพระสาวกที่หยั่งรู้ถึงกายของตน ได้ในอสงไขยกัป นั้น พระกุมารกัสสปะนี้เป็นองค์สุดท้าย ร่างกายนี้เป็นร่างกายสุดท้าย การเวียนว่ายตายเกิดเป็นวาระสุดท้าย บัดนี้ ไม่มีการเกิดอีก ๒. ธัมมปาลเถรคาถา ภาษิตของพระธัมมปาลเถระ (พระธรรมปาลเถระเมื่อจะแสดงธรรมโปรดพวกสามเณร จึงได้กล่าว ๒คาถาไว้ดังนี้ว่า)

ภิกษุใดแลยังหนุ่มแน่น ประกอบความขวนขวายในพระพุทธศาสนา ผู้ตื่นอยู่ ในเมื่อคนเหล่าอื่นหลับแล้ว ชื่อว่าไม่ไร้ผล