|๘๘.๗| ๓ ทิพฺพํ สุภํ ธาเรสิ วณฺณธาตุํ เวหายสํ ติฏฺฐสิ อนฺตลิกฺเข มุขญฺจ เต กิมิโย ปูติคนฺธํ ขาทนฺติ กึ กมฺมมกาสิ ปุพฺเพติ ฯ |๘๘.๘| สมโณ อหํ ปาโป ทุกฺขวาโจ ตปสฺสิรูโป มุขสา อสญฺญโต ลทฺธา จ เม ตปสา วณฺณธาตุ มุขญฺจ เม เปสุนิเยน ปูติ ฯ |๘๘.๙| ตยิทํ ตยา นารท สามํ ทิฏฺฐํ อนุกมฺปกา เย กุสลา วเทยฺยุํ มา เปสุนํ มา จ มุสา อภาณิ ยกฺโข ตุวํ โหหิสิ กามกามีติ ฯ ปูติมุขเปตฺวตฺถุ ตติยํ ฯ

ท่านมีผิวพรรณงามดังทิพย์ ยืนอยู่ในอากาศ แต่ปากของท่านมีกลิ่น เหม็น หมู่หนอนพากันมาไชชอนอยู่ เมื่อก่อนท่านทำกรรมอะไรไว้? เปรตนั้นตอบว่า เมื่อก่อนข้าพเจ้าเป็นสมณะลามก มีวาจาชั่ว สำรวมกายเป็นปกติ ไม่ สำรวมปาก ผิวพรรณดังทองข้าพเจ้าได้แล้ว เพราะพรหมจรรย์นั้น แต่ ปากของข้าพเจ้าเหม็นเน่าเพราะกล่าววาจาส่อเสียด ข้าแต่ท่านพระนารทะ รูปของข้าพเจ้านี้ท่านเห็นเองแล้ว ท่านผู้ฉลาดอนุเคราะห์กล่าวไว้ว่า ท่านอย่าพูดส่อเสียดและอย่าพูดมุสา ถ้าท่านละคำส่อเสียดและคำมุสา แล้ว สำรวมด้วยวาจา ท่านจักเป็นเทพเจ้าผู้สมบูรณ์ด้วยสิ่งที่น่าใคร่. จบ ปูติมุขเปตวัตถุที่ ๓.

เมื่อก่อน ข้าพเจ้าเป็นสมณะลามก มีวาจาชั่วหยาบ มีปกติสำรวมกาย แต่ไม่สำรวมปาก จึงได้มีผิวพรรณดังทองคำเพราะความสำรวมกาย แต่ปากของข้าพเจ้าเหม็นเน่าเพราะพูดส่อเสียด

ท่านนารทะ รูปร่างของข้าพเจ้าท่านเห็นเองแล้ว ท่านผู้ฉลาดซึ่งเป็นผู้อนุเคราะห์กล่าวไว้ว่า ท่านอย่าได้พูดส่อเสียด และอย่าได้พูดมุสา ท่านจักเป็นเทพผู้สมบูรณ์ด้วยสมบัติที่น่าปรารถนาปูติมุขเปตวัตถุที่ ๓ จบ