ปนาโท นาม โส ราชา ยสฺส ยูโป สุวณฺณิโย ติริยํ โสฬสุพฺเพโธ อุจฺจมาหุ สหสฺสธา ฯ

พระเจ้ามหาปนาทนั้น มีปราสาทล้วนแล้วไปด้วยทอง กว้าง ๑๖ ชั่วธนูตก สูง ๑ พันชั่วธนู.

พระราชาทรงพระนามว่าปนาทะ ทรงมีปราสาททองคำ กว้าง ๑๖ ชั่วลูกธนูตก สูง ๑,๐๐๐ ชั่วลูกธนู

สหสฺสกณฺโฑ สตเคณฺฑุ ธชาลุ หริตามโย อนจฺจุํ ตตฺถ คนฺธพฺพา ฉ สหสฺสานิ สตฺตธา ฯ

และปราสาทนั้นมีพื้น ๗ ชั้น ประกอบไปด้วยธง แล้วไปด้วยแก้วมี สีเขียว มีนางฟ้อน ๖ พัน แบ่งออกเป็น ๗ พวก ฟ้อนรำอยู่ใน ปราสาทนั้น.

ปราสาทสูง ๑,๐๐๐ ชั่วลูกธนู มีพื้น ๑๐๐ ชั้น ประดับประดาด้วยธงแก้วมณีสีเขียว มีนักฟ้อนอยู่ ๖,๐๐๐ คน โดยแบ่งออกเป็น ๗ พวก ฟ้อนรำอยู่ในปราสาทนั้น

เอวเมตํ ตทา อาสิ ยถา ภาสสิ ภทฺทชิ สกฺโก อหํ ตทา อาสึ เวยฺยาวจฺจกโร ตวาติ ฯ มหาปนาทชาตกํ จตุตฺถํ ฯ ---------

ดูกรภัททชิ ท่านกล่าวถึงปราสาทนั้นมีแล้วในกาลนั้น ในครั้งนั้น เรา เป็นท้าวสักกะผู้รับใช้การงานของท่าน. จบ มหาปนาทชาดกที่ ๔.

ภัททชิ เธอพูดถึงปราสาทตามที่มีแล้วในกาลนั้น ในกาลนั้นตถาคตเป็นท้าวสักกเทวราช เป็นผู้ขวนขวายช่วยเหลือการงานของเธอมหาปนาทชาดกที่ ๔ จบ