|๑๗๔.๙| โกณฺฑญฺญสฺส ภควโต โลกนาถสฺส ตาทิโน อาโรหตฺถาย ปาสาทํ นิสฺเสณี การิตา มยา ฯ |๑๗๔.๑๐| เตน จิตฺตปฺปสาเทน อนุโภตฺวาน สมฺปทา ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน ฯ |๑๗๔.๑๑| เอกตึสมฺหิ กปฺปานํ สหสฺสมฺหิ ตโย มหา สมฺพหุลา นาม ราชาโน จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๗๔.๑๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นิสฺเสณีทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ นิสฺเสณีทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราได้สร้างบันไดสำหรับเสด็จขึ้นปราสาทถวาย แด่พระผู้มีพระภาคพระ- นามว่าโกณฑัญญะ ผู้เป็นนาถะของโลก ผู้คงที่ ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น เราได้เสวยสมบัติแล้ว ทรงกายอันเป็นที่สุดไว้ในพระพุทธศาสนา ของ สัมมาสัมพุทธเจ้า ในกัลปที่ ๓๑,๐๐๐ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิราช ๓ พระองค์ ทรงพระนามว่าสัมพหุละ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเรา ได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระนิสเสณีทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ นิสเสณีทายกเถราปทาน.

ข้าพเจ้าให้สร้างบันไดสำหรับเสด็จขึ้นปราสาท ถวายพระผู้มีพระภาคพระนามว่าโกณฑัญญะ ผู้ทรงเป็นที่พึ่งของสัตว์โลก ผู้คงที่

ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น ข้าพเจ้าเสวยสมบัติแล้ว ทรงร่างกายอันมีในภพสุดท้ายอยู่ ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ ชาติ พระนามว่าสัมพหุละ มีพลานุภาพมาก