ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๓๙เบญจวรรคหนึ่ง ต้องระวางโทษจำคุก ไม่เกินสามเดือน หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาทหรือทั้งจำทั้งปรับ นอกจากระวางโทษตามวรรคหนึ่งแล้วผู้ฝ่าฝืนมาตรา ๓๙เบญจวรรคหนึ่ง ยัง ต้องระวางโทษปรับอีกวันละไม่เกินหนึ่งหมื่นบาทจนกว่าจะได้ปฏิบัติให้ถูกต้อง

ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น ตามมาตรา ๔๖ทวิ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินสามหมื่นบาท นอกจากต้องระวางโทษตามวรรคหนึ่งแล้วผู้ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๔๖ ทวิ ยังต้องระวางโทษปรับอีกวันละไม่เกินห้าพันบาทตลอดเวลาที่ยังฝ่าฝืนหรือจนกว่าจะได้ปฏิบัติ ให้ถูกต้อง

ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๓๐วรรคหนึ่ง มาตรา ๓๘มาตรา ๓๙ หรือมาตรา ๓๙ตรี วรรคหนึ่ง ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท

ผู้ใดมิได้รื้อถอนอาคารตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตาม มาตรา ๔๒โดยมิได้อยู่ในระหว่างการอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าว ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ นอกจากต้องระวางโทษตามวรรคหนึ่งแล้ว ผู้ฝ่าฝืนยังต้องระวางโทษปรับอีกวัน ละไม่เกินสามหมื่นบาทจนกว่าจะได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๓๐วรรคสองหรือฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงาน ท้องถิ่นตามมาตรา ๔๐มาตรา ๔๔หรือมาตรา ๔๕ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับ ไม่เกินหนึ่งแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ นอกจากต้องระวางโทษตามวรรคหนึ่งแล้ว ผู้ฝ่าฝืนยังต้องระวางโทษปรับอีกวัน ละไม่เกินสามหมื่นบาทตลอดเวลาที่ยังฝ่าฝืนหรือจนกว่ จะได้ปฏิบัติให้ถู ต้อง

ผู้ใด (๑)ไม่มาให้ถ้อยคำหรือส่งเอกสารตามหนังสือเรียกของคณะกรรมการพิจารณา อุทธรณ์ตามมาตรา ๕๑(๒)โดยไม่มีเหตุอันสมควรหรือ (๒)ขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ของกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ ผู้ซึ่งคณะกรรมการ พิจารณาอุทธรณ์มอบหมายเจ้าพนักงานท้องถิ่น นายช่าง หรือนายตรวจตามมาตรา ๔๘มาตรา ๕๑มาตรา ๕๓หรือมาตรา ๕๔หรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๕๑มาตรา ๕๓มาตรา ๕๔หรือมาตรา ๖๓แล้วแต่กรณี ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือ ทั้งจำทั้ง ปรับ

ถ้าการกระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้เป็การกระทำของ ผู้ดำเนินการ ผู้กระทำต้องระวางโทษเป็นสองเท่าของโทษที่บัญญัติไว้สำหรับความผิดนั้น ๆ

ถ้าการกระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ เป็นการกระทำอัน เกี่ยวกับอาคารเพื่อพาณิชยกรรมอุตสาหกรรมการศึกษาหรือการสาธารณสุขหรือเป็นการกระทำ ในทางการค้าเพื่อให้เช่า ให้เช่าซื้อ ขายหรือจำหน่ายโดยมีค่าตอบแทนซึ่งอาคารใด ผู้กระทำต้อง ระวางโทษเป็นสองเท่าของโทษที่บัญญัติไว้สำหรับความผิดนั้น ๆ

ในกรณีที่มีการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๒๑มาตรา ๒๒ มาตรา ๓๔มาตรา ๔๒มาตรา ๕๒วรรคหกมาตรา ๕๗หรือมาตรา ๖๐ให้ถือว่าเป็นการกระทำ ของเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร ผู้ดำเนินการ ผู้ควบคุมงาน หรือผู้อุทธรณ์ตามมาตรา ๕๒ แล้วแต่กรณี หรือเป็การกระทำตามคำสั่งของบุคคลดังกล่าว เว้นแต่บุคคลนั้ จะพิสูจน์ได้ว่าเป็น การกระทำของผู้อื่น

ในกรณีที่นิติบุคคลกระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ ให้ถือว่า กรรมการหรือผู้จัดการทุกคนของนิติบุคคลนั้นเป็นผู้ร่วมกระทำผิดกับนิติบุคคลนั้น เว้นแต่จะ พิสูจน์ได้ว่า การกระทำของนิติบุคคลนั้นได้กระทำโดยตนมิได้รู้เห็นหรือยินยอมด้วย

ในกรณีมีการกระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ ให้ถือว่าเจ้าของ หรือผู้ครอบครองที่ดินหรืออาคารที่อยู่ใกล้ชิดหรือติดต่อกับอาคารที่มีการกระทำความผิดเกิดขึ้น หรือบุคคลซึ่งความเป็นอยู่หรือการใช้สอยที่ดินหรืออาคารถูกกระทบกระเทือนเนื่องจากการ กระทำความผิดดังกล่าว เป็นผู้เสียหายตามกฎหมายว่าด้วยวิธีพิจารณาความอาญา

ให้มีคณะกรรมการเปรียบเทียบคดี (๑)ในเขตกรุงเทพมหานครประกอบด้วยผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ผู้แทน สำนักงานอัยการสูงสุด และผู้แทนสำนักงานตำรวจแห่งชาติ (๒)ในเขตจังหวัดอื่น ประกอบด้วยผู้ว่าราชการจังหวัด อัยการจังหวัด ซึ่งเป็นหัว หน้าที่ทำการอัยการจังหวัด และหัวหน้าตำรวจภูธรจังหวัด ความผิดตามมาตรา ๖๕วรรคหนึ่ง มาตรา ๖๕ทวิ วรรคหนึ่ง มาตรา ๖๕ตรี วรรคหนึ่ง มาตรา ๖๕จัตวา วรรคหนึ่ง มาตรา ๖๖มาตรา ๖๖ทวิ วรรคหนึ่ง มาตรา ๖๗วรรค หนึ่ง มาตรา ๖๘มาตรา ๖๙หรือมาตรา ๗๐ให้คณะกรรมการเปรียบเทียบคดีมีอำนาจ เปรียบเทียบได้ ในกรณีที่พนักงานสอบสวนพบว่าผู้ใดกระทำความผิดตามวรรคสอง ถ้าผู้กระทำ ความผิดดังกล่าวและผู้เสียหาย ถ้ มี ยินยอมให้เปรียบเทียบให้พนักงานสอบสวนส่งเรื่องให้ คณะกรรมการเปรียบเทียบคดีตามวรรคหนึ่งภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ผู้นั้นยินยอมให้เปรียบเทียบ ถ้าคณะกรรมการเปรียบเทียบคดีเห็นว่าผู้ต้องหาไม่ควรถูกฟ้องร้องหรือได้รับ โทษถึงจำคุกให้กำหนดค่าปรับซึ่งผู้ต้องหาจะพึงชำระ ถ้าผู้ต้องหาและผู้เสียหายถ้ามี ยินยอม ตามนั้น เมื่อผู้ต้องหาได้ชำระค่าปรับตามจำนวนที่เปรียบเทียบภายในสามสิบวันนับแต่วันที่มีการ เปรียบเทียบ ให้ถือว่าคดีเลิกกันตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ถ้าผู้ต้องหาไม่ยินยอมตามที่เปรียบเทียบหรือยินยอมแล้วไม่ชำระเงินค่าปรับ ภายในเวลาตามวรรคสี่ให้ดำเนินคดีต่อไป ค่าปรับที่เปรียบเทียบตามพระราชบัญญัตินี้ให้ตกเป็นของราชการส่วนท้องถิ่น โดยไม่ต้องนำส่งเป็นรายได้แผ่นดิน