กำรออกแบบและคำนวณส่วนต่ำง ๆ ของอำคำรตำมวิธีตัวคูณควำมต้ำนทำนและ น้ำหนักบรรทุก ให้ใช้ค่ำของแรงสูงสุดที่คำนวณจำกชุดตัวคูณน้ำหนักบรรทุก แล้วแต่กรณี ดังต่อไปนี้

(๑) ส่วนของอำคำรที่คิดเฉพำะน้ำหนักบรรทุกคงที่และน้ำหนักบรรทุกจร นป.=๑.๔ นค.+๑.๗ นจ.

(๒) ส่วนของอำคำรที่คิดแรงลม นป.=๐.๗๕ (๑.๔ นค.+๑.๗ นจ.) +๑.๖ รล. นป.=๐.๙ นค.+๑.๖ รล.

(๓) ส่วนของอำคำรที่คิดแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว นป.=๐.๗๕ (๑.๔ นค.+๑.๗ นจ.) +๑.๐ รผ. นป.=๐.๙ นค.+๑.๐ รผ.

(๔) ส่วนของอำคำรที่คิดแรงดันดิน แรงดันน้ำ และแรงดันจำกของเหลว นป.=๑.๔ นค.+๑.๗ นจ.+๑.๗ รด. นป.=๐.๙ นค.+๑.๗ รด. นป.=๑.๔ นค.+๑.๗ นจ.+๑.๔ รข. นป.=๐.๙ นค.+๑.๔ รข.

(๕) ส่วนของอำคำรที่คิดผลของอุณหภูมิ กำรหดตัว กำรคืบ และกำรทรุดตัว นป.=๐.๗๕ (๑.๔ นค.+๑.๔ รท. +๑.๗ นจ.) นป.=๑.๔ นค.+๑.๔ รท. เมื่อ นป.=น้ำหนักบรรทุกปรับค่ำ นค.=น้ำหนักบรรทุกคงที่ นจ.=น้ำหนักบรรทุกจร รวมด้วยแรงกระแทก รล. =แรงลม รผ. =แรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว รด. =แรงดันดินหรือแรงดันน้ำด้ำนข้ำง รข. =แรงดันจำกของเหลว รท. =แรงจำกกำรเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ กำรหดตัว กำรคืบ และกำรทรุดตัว

กำรออกแบบและคำนวณส่วนต่ำง ๆ ของอำคำรตำมวิธีตัวคูณควำมต้ำนทำนและ น้ำหนักบรรทุก ให้ใช้ตัวคูณควำมต้ำนทำนหรือตัวคูณลดกำลังตำมที่รัฐมนตรีโดยคำแนะนำของ คณะกรรมกำรควบคุมอำคำรประกาศกำหนดในรำชกิจจำนุเบกษำ เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๔ ก หนา้ ๙ อำคำรคอนกรีตเสริมเหล็กที่ไม่ได้เกิดกำรวิบัติในลักษณะเฉพำะแห่ง ให้ใช้ตัวคูณลดกำลัง สำหรับกำรก่อสร้ำงที่มีกำรระบุมำตรฐำนงำนก่อสร้ำงและกำรควบคุมคุณภำพวัสดุเป็นอย่ำงดีตำมที่ รัฐมนตรีโดยคำแนะนำของคณะกรรมกำรควบคุมอำคำรประกาศกำหนดในรำชกิจจำนุเบกษำ หรือหลักเกณฑ์ ในเรื่องดังกล่ำวที่จัดทำโดยส่วนรำชกำรอื่นที่มีหน้ำที่และอำนำจในเรื่องนั้น และกำรก่อสร้ำงที่ไม่มี กำรระบุมำตรฐำนงำนก่อสร้ำงและกำรควบคุมคุณภำพวัสดุ แล้วแต่กรณี ดังต่อไปนี้ ตัวคูณลดกำลัง กรณีที่มีกำรระบุ กรณีที่ไม่มี มำตรฐำนงำน กำรระบุมำตรฐำน ประเภทของแรงที่กระทำต่อองค์อำคำร ก่อสร้ำงและกำร งำนก่อสร้ำง ควบคุมคุณภำพ และกำรควบคุม วัสดุเป็นอย่ำงดี คุณภำพวัสดุ

(๑) แรงดัดที่ไม่มีแรงตำมแนวแกน ๐.๙๐ ๐.๗๕

(๒) แรงดึงตำมแนวแกน ๐.๙๐ ๐.๗๕

(๓) แรงอัดตำมแนวแกน (๓.๑) แรงอัดตำมแนวแกนของเสำคอนกรีตเสริม ๐.๗๕ ๐.๖๒๕ เหล็กที่รัดเหล็กแกนด้วยเหล็กปลอกเกลียว (๓.๒) แรงอัดตำมแนวแกนของเสำคอนกรีตเสริม ๐.๗๐ ๐.๖๐ เหล็กที่รัดเหล็กแกนด้วยเหล็กปลอกเดี่ยว

(๔) แรงเฉือนและแรงบิด ๐.๘๕ ๐.๗๐

(๕) แรงแบกทำนบนคอนกรีต ๐.๗๐ ๐.๖๐ สำหรับอำคำรโครงสร้ำงเหล็กที่ไม่ได้เกิดกำรวิบัติในลักษณะเฉพำะแห่ง ให้ใช้ตัวคูณควำมต้ำนทำน ดังต่อไปนี้ ประเภทขององค์อำคำร ตัวคูณควำมต้ำนทำน

(๑) องค์อำคำรรับแรงดึง (๑.๑) ที่สภำวะจำกัดในลักษณะกำรครำก ๐.๙๐ (๑.๒) ที่สภำวะจำกัดในลักษณะกำรขำด ๐.๗๕

(๒) องค์อำคำรรับแรงอัด ๐.๙๐

(๓) องค์อำคำรรับแรงดัด ๐.๙๐

(๔) องค์อำคำรรับแรงเฉือน ๐.๙๐

(๕) จุดต่อหรือสลักเกลียว (๕.๑) สำหรับแรงดึง ๐.๗๕ (๕.๒) สำหรับแรงเฉือน ๐.๗๕ เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๔ ก หนา้ ๑๐