ในกำรดำเนินกำรที่เกี่ยวกับกำรยึด กำรอำยัด และกำรขายทอดตลำดทรัพย์สิน เรื่องใดที่มิได้มีกำรกำหนดไว้ในหมวด ๑ ถึงหมวด ๖ แห่งกฎกระทรวงนี้ ให้นำบทบัญญัติในประมวล กฎหมำยวิธีพิจำรณำควำมแพ่งมำใช้บังคับโดยอนุโลม โดยให้ถือว่ำอำนำจของศำลในส่วนที่เกี่ยวกับ กำรบังคับคดีเป็นอำนำจของหัวหน้ำหน่วยงำนของรัฐ เว้นแต่อำนำจของศำลตำมบทบัญญัติแห่งประมวล เลม่ ๑๓๙ ตอนที่ ๒๕ ก หนา้ ๒๔ กฎหมำยวิธีพิจำรณำควำมแพ่งในเรื่องดังต่อไปนี้ ให้เป็นอำนำจของหัวหน้ำหน่วยงำนของรัฐ โดยกำรอนุมัติ ของผู้บังคับบัญชำ ผู้กำกับดูแล หรือผู้ควบคุมกำรปฏิบัติงำนชั้นเหนือขึ้นไปของหัวหน้ำหน่วยงำนของรัฐ

(๑) กำรมีหนังสือเรียกบุคคลอื่นซึ่งมิได้เป็นผู้อยู่ในบังคับของมำตรกำรบังคับทำงปกครอง มำเพื่อกำรไต่สวนและกำรสั่งให้ส่งเอกสำรหรือวัตถุพยำนเกี่ยวกับทรัพย์สินของผู้อยู่ในบังคับของ มำตรกำรบังคับทำงปกครอง

(๒) กำรเข้ำไปในสถำนที่ที่บุคคลอื่นครอบครองอยู่ซึ่งมีเหตุอันควรเชื่อว่ำมีทรัพย์สินของผู้อยู่ ในบังคับของมำตรกำรบังคับทำงปกครองหรือวัตถุอื่นใดที่เกี่ยวข้องอยู่ในสถำนที่นั้น

(๓) กำรออกคำสั่งให้ผู้อยู่ในบังคับของมำตรกำรบังคับทำงปกครองหรือบริวำรออกไปจำก อสังหำริมทรัพย์ที่ได้ขายและโอนให้แก่ผู้ซื้อ บทเฉพำะกำล