ในกฎกระทรวงนี “บริเวณที่ ๑” หมำยควำมว่ำ บริเวณหรือพืนที่ที่ต้องเฝ้ำระวังเนื่องจำกมีควำมเป็นไปได้ว่ำ อำคำรอำจได้รับผลกระทบทำงด้ำนควำมมั่นคงแข็งแรงและเสถียรภำพเมื่อมีแรงสั่นสะเทือน ของแผ่นดินไหว ได้แก่ จังหวัดกระบี่ จังหวัดชุมพร จังหวัดตรัง จังหวัดนครพนม จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดบึงกำฬ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดเลย จังหวัดสงขลา จังหวัดสตูล จังหวัดสุราษฎร์ธานี และจังหวัดหนองคาย “บริเวณที่ ๒” หมำยควำมว่ำ บริเวณหรือพืนที่ที่มีควำมเป็นไปได้ว่ำอำคำรอำจได้รับ ผลกระทบทำงด้ำนควำมมั่นคงแข็งแรงและเสถียรภำพในระดับปำนกลำงเมื่อมีแรงสั่นสะเทือน ของแผ่นดินไหว ได้แก่ กรุงเทพมหานคร จังหวัดก้ำแพงเพชร จังหวัดชัยนาท จังหวัดนครปฐม จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพังงา เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๑๖ ก หนา้ ๑๔ จังหวัดภูเก็ต จังหวัดระนอง จังหวัดราชบุรี จังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสาคร จังหวัดสุพรรณบุรี และจังหวัดอุทัยธานี “บริเวณที่ ๓” หมำยควำมว่ำ บริเวณหรือพืนที่ที่มีควำมเป็นไปได้ว่ำอำคำรอำจได้รับ ผลกระทบทำงด้ำนควำมมั่นคงแข็งแรงและเสถียรภำพในระดับสูงเมื่อมีแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว ได้แก่ จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดเชียงราย จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดตาก จังหวัดน่าน จังหวัดพะเยา จังหวัดแพร่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดล้ำปำง จังหวัดล้ำพูน จังหวัดสุโขทัย และจังหวัดอุตรดิตถ์ “ผู้ออกแบบ” หมำยควำมว่ำ ผู้ออกแบบงำนสถำปัตยกรรมหรือออกแบบ และค้ำนวณ งำนวิศวกรรม “ผู้ออกแบบและค้ำนวณ” หมำยควำมว่ำ วิศวกรตำมกฎหมำยว่ำด้วยวิศวกรซึ่งท้ำหน้ำที่จัดท้ำ รายการค้ำนวณ แบบแปลน และรำยละเอียดในกำรก่อสร้ำงอำคำรด้ำนวิศวกรรม