กฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียม ค่าภาคหลวง และค่าบำรุงป่า พ.ศ. 2568

Preamble

เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๗๒ ก กฎกระทรวง กำหนดค่าธรรมเนียม ค่าภาคหลวง และค่าบำรุงป่า พ.ศ. 2568 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป ข้อ 2 ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ 1221 (พ.ศ. 2531) ออกตามความในพระราชบัญญัติ ป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 ข้อ 3 ให้กำหนดค่าธรรมเนียมหนังสืออนุญาตให้บุคคลเข้าทำประโยชน์หรืออยู่อาศัย ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ดังต่อไปนี้ (1) เพื่อการจัดที่ดินทำกินให้ชุมชน ตามนโยบายรัฐบาล หรือตามกฎหมายว่าด้วย คณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติ ไร่ละ 50 บาท (2) เพื่อสร้างศาสนสถาน ไร่ละ 200 บาท (3) เพื่อก่อสร้างสุสานและฌาปนสถานสาธารณะ ไร่ละ 200 บาท (4) เพื่อการดำเนินการเกี่ยวกับการจัดการขยะ ไร่ละ 5,000 บาท (5) เพื่อกิจกรรม โครงการ หรือการดำเนินงาน พัฒนาชุมชนที่ขับเคลื่อนตามแนวพระราชดำริ คนอยู่กับป่า ไร่ละ 10 บาท (6) เพื่อการผลิตปิโตรเลียม การเก็บรักษา การขนส่ง และกิจกรรมอันเกี่ยวเนื่องกับ การผลิตปิโตรเลียมตามกฎหมายว่าด้วย ปิโตรเลียม ไร่ละ 5,000 บาท เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๗๒ ก (7) เพื่อทำเหมืองแร่ การขุดแร่รายย่อย และการร่อนแร่ ไร่ละ 5,000 บาท (8) เพื่อกิจการอันเกี่ยวเนื่องกับการทำเหมืองแร่ และสร้างทางขนแร่ออกจากเขตพื้นที่ ประทานบัตร ไร่ละ 5,000 บาท (9) เพื่อทำการขุดเก็บ ซึ่งกรวด ทราย และกิจการ อันเกี่ยวเนื่องกับการขุดเก็บ ซึ่งกรวด ทราย ไร่ละ 5,000 บาท (10) เพื่อขุดดินลูกรัง หรือดินที่มิใช่การทำ เหมืองแร่ตามกฎหมายว่าด้วยแร่ และกิจการอันเกี่ยวเนื่องกับการขุดดินลูกรัง ไร่ละ 5,000 บาท (11) เพื่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ การท่องเที่ยว เกษตรวิถีชุมชน และวนเกษตร ไร่ละ 500 บาท (12) เพื่อกิจการพลังงานทดแทน ไร่ละ 2,500 บาท (13) เพื่อการส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชน ไร่ละ 500 บาท (14) เพื่อกิจการโทรคมนาคม ไร่ละ 2,500 บาท (15) เพื่อการเข้าทำประโยชน์อื่นที่มีวัตถุประสงค์ เพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม สิ่งแวดล้อม หรือความมั่นคง ไร่ละ 500 บาท (16) เพื่อเข้าทำประโยชน์และอยู่อาศัย ในเขตปรับปรุงป่าสงวนแห่งชาติ ไร่ละ 50 บาท (17) เพื่อทำการปลูกป่าหรือไม้ยืนต้น ในเขตปรับปรุงป่าสงวนแห่งชาติ ไร่ละ 50 บาท (18) เพื่อทำการศึกษาหรือวิจัยทางวิชาการ ไร่ละ 10 บาท ในการคำนวณค่าธรรมเนียมหนังสืออนุญาตตามวรรคหนึ่ง เศษของหนึ่งไร่ให้คิดตามส่วน เศษของหนึ่งตารางวาให้ปัดทิ้ง ข้อ 4 ให้กำหนดค่าภาคหลวง ดังต่อไปนี้ (1) ค่าภาคหลวง สำหรับการทำไม้ที่มีอยู่ ตามธรรมชาติ และมิใช่ไม้หวงห้าม ตามกฎหมายว่าด้วยป่าไม้ (ก) กรณีทำไม้เพื่อการค้า ลูกบาศก์เมตรละ 80 บาท (ข) กรณีทำไม้เพื่อการอื่น ลูกบาศก์เมตรละ 40 บาท เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๗๒ ก (2) ค่าภาคหลวง สำหรับการทำไม้ที่ได้จาก การปลูกสร้างในพื้นที่ที่ได้รับอนุญาต ตามกฎหมายว่าด้วยป่าสงวนแห่งชาติ หรือพื้นที่ที่กรมป่าไม้ส่งมอบให้ องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ดูแลรักษา หรือพื้นที่ที่กรมป่าไม้รับรองสิทธิทำกิน หรืออยู่อาศัยตามกฎหมายว่าด้วยป่าสงวน แห่งชาติ และมิใช่ไม้หวงห้ามตามกฎหมาย ว่าด้วยป่าไม้ ลูกบาศก์เมตรละ 20 บาท (3) ค่าภาคหลวง สำหรับการเก็บหาของป่า ที่มีอยู่ตามธรรมชาติ (ก) ของป่าที่มีอยู่ตามธรรมชาติ และมิใช่ ของป่าหวงห้ามตามกฎหมายว่าด้วยป่าไม้ 1) กรณีเก็บหาของป่าเพื่อการค้า ลูกบาศก์เมตรละ 16 บาท 2) กรณีเก็บหาของป่าเพื่อการอื่น ลูกบาศก์เมตรละ 4 บาท (ข) ของป่าที่มีอยู่ตามธรรมชาติ และมิใช่ ของป่าหวงห้ามตามกฎหมายว่าด้วยป่าไม้ ที่ไม่อาจคำนวณเป็นลูกบาศก์เมตรได้ หรือนิยมซื้อขายกันตามมาตรฐาน นอกจากเป็นลูกบาศก์เมตร 1) กรณีเก็บหาของป่าเพื่อการค้า ร้อยละสิบของราคาตลาด แห่งจังหวัดท้องที่ที่สำนักจัดการ ทรัพยากรป่าไม้แห่งท้องที่ ประกาศกำหนด 2) กรณีเก็บหาของป่าเพื่อการอื่น ร้อยละห้าของราคาตลาด แห่งจังหวัดท้องที่ที่สำนักจัดการ ทรัพยากรป่าไม้แห่งท้องที่ ประกาศกำหนด เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๗๒ ก (4) ค่าภาคหลวง สำหรับการเก็บหาของป่า ที่ได้จากการปลูกสร้าง (ก) ของป่าที่ได้จากการปลูกสร้างในพื้นที่ ที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยป่าสงวน แห่งชาติ หรือพื้นที่ที่กรมป่าไม้ส่งมอบให้ องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ดูแลรักษา หรือพื้นที่ที่กรมป่าไม้รับรองสิทธิทำกิน หรืออยู่อาศัยตามกฎหมายว่าด้วยป่าสงวน แห่งชาติ และมิใช่ของป่าหวงห้าม 4 บาท ตามกฎหมายว่าด้วยป่าไม้ ลูกบาศก์เมตรละ (ข) ของป่าที่ได้จากการปลูกสร้างในพื้นที่ ที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยป่าสงวน แห่งชาติ หรือพื้นที่ที่กรมป่าไม้ส่งมอบให้ องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ดูแลรักษา หรือพื้นที่ที่กรมป่าไม้รับรองสิทธิทำกิน หรืออยู่อาศัยตามกฎหมายว่าด้วยป่าสงวน แห่งชาติ และมิใช่ของป่าหวงห้าม ตามกฎหมายว่าด้วยป่าไม้ ที่ไม่อาจคำนวณ เป็นลูกบาศก์เมตรได้ หรือนิยมซื้อขายกัน ตามมาตรฐาน นอกจากเป็นลูกบาศก์เมตร ร้อยละห้าของราคาตลาด แห่งจังหวัดท้องที่ที่สำนักจัดการ ทรัพยากรป่าไม้แห่งท้องที่ ประกาศกำหนด ข้อ 5 ให้กำหนดค่าบำรุงป่า ดังต่อไปนี้ (1) ค่าบำรุงป่า สำหรับการทำไม้ที่มีอยู่ ตามธรรมชาติ และมิใช่ไม้หวงห้าม ตามกฎหมายว่าด้วยป่าไม้ (ก) กรณีทำไม้เพื่อการค้า สองเท่าของค่าภาคหลวง ตามข้อ 4 (1) (ก) (ข) กรณีทำไม้เพื่อการอื่น สองเท่าของค่าภาคหลวง ตามข้อ 4 (1) (ข) เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๗๒ ก (2) ค่าบำรุงป่า สำหรับการทำไม้ที่ได้จาก การปลูกสร้างในพื้นที่ที่ได้รับอนุญาต ตามกฎหมายว่าด้วยป่าสงวนแห่งชาติ หรือพื้นที่ที่กรมป่าไม้ส่งมอบให้ องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ดูแลรักษา หรือพื้นที่ที่กรมป่าไม้รับรองสิทธิทำกิน หรืออยู่อาศัยตามกฎหมายว่าด้วยป่าสงวน แห่งชาติ และมิใช่ไม้หวงห้ามตามกฎหมาย ว่าด้วยป่าไม้ หนึ่งเท่าของค่าภาคหลวง ตามข้อ 4 (2) (3) ค่าบำรุงป่า สำหรับการเก็บหาของป่า ที่มีอยู่ตามธรรมชาติ (ก) ของป่าที่มีอยู่ตามธรรมชาติ และมิใช่ ของป่าหวงห้ามตามกฎหมายว่าด้วยป่าไม้ 1) กรณีเก็บหาของป่าเพื่อการค้า สองเท่าของค่าภาคหลวง ตามข้อ 4 (3) (ก) 1) 2) กรณีเก็บหาของป่าเพื่อการอื่น สองเท่าของค่าภาคหลวง ตามข้อ 4 (3) (ก) 2) (ข) ของป่าที่มีอยู่ตามธรรมชาติ และมิใช่ ของป่าหวงห้ามตามกฎหมายว่าด้วยป่าไม้ ที่ไม่อาจคำนวณเป็นลูกบาศก์เมตรได้ หรือนิยมซื้อขายกันตามมาตรฐาน นอกจากเป็นลูกบาศก์เมตร 1) กรณีเก็บหาของป่าเพื่อการค้า สองเท่าของค่าภาคหลวง ตามข้อ 4 (3) (ข) 1) 2) กรณีเก็บหาของป่าเพื่อการอื่น สองเท่าของค่าภาคหลวง ตามข้อ 4 (3) (ข) 2) เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๗๒ ก (4) ค่าบำรุงป่า สำหรับการเก็บหาของป่า ที่ได้จากการปลูกสร้าง (ก) ของป่าที่ได้จากการปลูกสร้างในพื้นที่ ที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยป่าสงวน แห่งชาติ หรือพื้นที่ที่กรมป่าไม้ส่งมอบให้ องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ดูแลรักษา หรือพื้นที่ที่กรมป่าไม้รับรองสิทธิทำกิน หรืออยู่อาศัยตามกฎหมายว่าด้วยป่าสงวน แห่งชาติ และมิใช่ของป่าหวงห้าม ตามกฎหมายว่าด้วยป่าไม้ หนึ่งเท่าของค่าภาคหลวง ตามข้อ 4 (4) (ก) (ข) ของป่าที่ได้จากการปลูกสร้างในพื้นที่ ที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยป่าสงวน แห่งชาติ หรือพื้นที่ที่กรมป่าไม้ส่งมอบให้ องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ดูแลรักษา หรือพื้นที่ที่กรมป่าไม้รับรองสิทธิทำกิน หรืออยู่อาศัยตามกฎหมายว่าด้วยป่าสงวน แห่งชาติ และมิใช่ของป่าหวงห้าม ตามกฎหมายว่าด้วยป่าไม้ ที่ไม่อาจคำนวณ เป็นลูกบาศก์เมตรได้ หรือนิยมซื้อขายกัน ตามมาตรฐาน นอกจากเป็นลูกบาศก์เมตร หนึ่งเท่าของค่าภาคหลวง ตามข้อ 4 (4) (ข) ให้ไว้ ณ วันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2568 เฉลิมชัย ศรีอ่อน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๗๒ ก หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการกำหนด ค่าธรรมเนียม ค่าภาคหลวง และค่าบำรุงป่า เพื่อให้สอดคล้องกับอัตราค่าธรรมเนียม ค่าภาคหลวง และค่าบำรุงป่า ท้ายพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติ ป่าสงวนแห่งชาติ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2559 และเหมาะสมกับสถานการณ์เศรษฐกิจในปัจจุบัน ประกอบกับมาตรา 5 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียม ค่าภาคหลวง และค่าบำรุงป่าไม่เกินอัตรา ตามบัญชีท้ายพระราชบัญญัติ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ PoweredbyTCPDF(www.tcpdf.org)