เมื่อมีเหตุอันควรเชื่อได้ว่านักโทษเด็ดขาดซึ่งศาลมีค้าพิพากษาว่าเป็นผู้กระท้า ความผิดในความผิดตามที่ระบุไว้ในมาตรา ๓ จะกระท้าความผิดซ้าภายหลังพ้นโทษ ศาลอาจมีค้าสั่ง ก้าหนดมาตรการเฝ้าระวังนักโทษเด็ดขาดภายหลังพ้นโทษตามที่พนักงานอัยการร้องขอโดยก้าหนด มาตรการเดียวหรือหลายมาตรการตามควรแก่กรณีก็ได้ มาตรการเฝ้าระวังนักโทษเด็ดขาดภายหลังพ้นโทษ ได้แก่

(๑) ห้ามเข้าใกล้ผู้เสียหายจากการกระท้าความผิด

(๒) ห้ามท้ากิจกรรมที่เสี่ยงต่อการกระท้าความผิด

(๓) ห้ามเข้าเขตก้าหนด

(๔) ห้ามออกนอกประเทศเว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากศาล

(๕) ห้ามก่อให้เกิดอันตรายต่อละแวกชุมชนที่ตนพักอาศัย

(๖) ให้พักอาศัยในสถานที่ที่ก้าหนด

(๗) ให้พักอาศัยในสถานบ้าบัดที่ก้าหนดหรือให้ไปอยู่ภายใต้การดูแลในสถานบ้าบัดภายใต้ การด้าเนินการของหน่วยงานต่าง ๆ ซึ่งได้รับการรับรองโดยกระทรวงสาธารณสุขตามที่ศาลเห็นสมควร

(๘) ให้ปฏิบัติตามค้าสั่งของเจ้าพนักงานหรือผู้ดูแลสถานที่พักอาศัยหรือสถานบ้าบัด

(๙) ให้มารายงานตัวต่อพนักงานคุมประพฤติหรือได้รับการเยี่ยมจากพนักงานคุมประพฤติหรือ อาสาสมัครคุมประพฤติหรือเจ้าหน้าที่อื่นตามระยะเวลาที่ก้าหนด เลม่ ๑๓๙ ตอนที่ ๖๖ ก หนา้ ๑๓

(๑๐) ให้ใช้มาตรการทางการแพทย์ หรือมาพบหรือรับการตรวจรักษาจากแพทย์หรือบุคคลอื่นใด ตามที่ศาลหรือพนักงานคุมประพฤติก้าหนด

(๑๑) ให้เข้ารับการบ้าบัดฟื้นฟูแก้ไขหรือเข้าร่วมกิจกรรมตามที่ศาลหรือพนักงานคุมประพฤติ ก้าหนด

(๑๒) ให้แจ้งพนักงานคุมประพฤติทราบถึงการเปลี่ยนสถานที่ท้างานหรือการเปลี่ยนงาน

(๑๓) ให้ใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ติดตามตัวในการเฝ้าระวัง ศาลอาจก้าหนดระยะเวลาการเฝ้าระวังในแต่ละมาตรการตามที่เห็นสมควรแต่ไม่เกินสิบปีนับแต่ วันพ้นโทษ การมีค้าสั่งตามวรรคหนึ่ง ให้ศาลค้านึงถึงพฤติการณ์แห่งความรุนแรงของคดี สาเหตุแห่ง การกระท้าความผิด ประวัติการกระท้าความผิด ภาวะแห่งจิต นิสัย และลักษณะส่วนตัวอื่นของผู้กระท้า ความผิด ความปลอดภัยของผู้เสียหายและสังคม โอกาสในการกระท้าความผิดซ้า การแก้ไขฟื้นฟู ผู้กระท้าความผิด และความได้สัดส่วนของการใช้มาตรการที่ต้องกระทบสิทธิเสรีภาพของผู้ต้องถูกบังคับด้วย หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการมีค้าสั่งของศาลตามมาตรานี ให้เป็นไปตามที่ก้าหนด ในข้อบังคับของประธานศาลฎีกาโดยความเห็นชอบของที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา

ก่อนปล่อยตัวนักโทษเด็ดขาดซึ่งศาลมีค้าพิพากษาว่าเป็นผู้กระท้าความผิด ในความผิดตามที่ระบุไว้ในมาตรา ๓ ให้กรมราชทัณฑ์จัดท้ารายงานจ้าแนกลักษณะของนักโทษเด็ดขาด ตามกฎหมายว่าด้วยราชทัณฑ์เป็นรายบุคคล พร้อมทังความเห็นว่านักโทษเด็ดขาดผู้ใดสมควรให้ใช้ มาตรการเฝ้าระวังตามมาตรา ๒๒ เสนอต่อคณะกรรมการพิจารณาก้าหนดมาตรการป้องกันการกระท้า ความผิดซ้าเพื่อพิจารณาว่าสมควรก้าหนดให้ใช้มาตรการเฝ้าระวังตามมาตรา ๒๒ แก่นักโทษเด็ดขาดผู้นัน รวมทังก้าหนดวิธีการและระยะเวลาที่เหมาะสมในการใช้มาตรการดังกล่าวเพื่อป้องกันการกระท้า ความผิดซ้า เมื่อคณะกรรมการพิจารณาก้าหนดมาตรการป้องกันการกระท้าความผิดซ้าพิจารณาว่าสมควร ก้าหนดให้ใช้มาตรการเฝ้าระวังตามมาตรา ๒๒ กับนักโทษเด็ดขาดผู้ใดแล้ว ให้เสนอรายงานและ ความเห็นต่อพนักงานอัยการภายในเวลาอันสมควรก่อนปล่อยตัวนักโทษเด็ดขาดเพื่อพิจารณายื่นค้าร้อง ต่อศาลให้ก้าหนดมาตรการเฝ้าระวัง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการพิจารณาและจัดท้ารายงานตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไป ตามที่ก้าหนดในกฎกระทรวง เลม่ ๑๓๙ ตอนที่ ๖๖ ก หนา้ ๑๔