พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๓๕

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ คณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกามาตรา ๑๒–๒๑ · 10มาตรา ๑๒–๒๑ · 10 มาตรา
2. หมวด ๒ กองทุนสิ่งแวดล้อม สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกามาตรา ๒๒–๓๑ · 10มาตรา ๒๒–๓๑ · 10 มาตรา
3. หมวด ๓ การคุ้มครองสิ่งแวดล้อมาตรา ๓๒–๕๑/๗ · 27มาตรา ๓๒–๕๑/๗ · 27 มาตรา
4. ส่วนที่ ๑ มาตรฐานคุณภาพสิ่งแวดล้อม สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกามาตรา ๓๒–๓๔ · 3มาตรา ๓๒–๓๔ · 3 มาตรา
5. ส่วนที่ ๒ การวางแผนจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อมมาตรา ๓๕–๔๑ · 7มาตรา ๓๕–๔๑ · 7 มาตรา
6. ส่วนที่ ๓ เขตอนุรักษ์และพื้นที่คุ้มครองสิ่งแวดล้อมมาตรา ๔๒–๔๕ · 4มาตรา ๔๒–๔๕ · 4 มาตรา
7. ส่วนที่ ๔ การจัดทำรายงานการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม๓มาตรา ๔๖–๕๑/๗ · 13มาตรา ๔๖–๕๑/๗ · 13 มาตรา
8. หมวด ๔ การควบคุมมลพิษมาตรา ๕๒–๙๓ · 42มาตรา ๕๒–๙๓ · 42 มาตรา
9. ส่วนที่ ๑ คณะกรรมการควบคุมมลพิษมาตรา ๕๒–๕๔ · 3มาตรา ๕๒–๕๔ · 3 มาตรา
10. ส่วนที่ ๒ มาตรฐานควบคุมมลพิษจากแหล่งกำเนิดมาตรา ๕๕–๕๘ · 4มาตรา ๕๕–๕๘ · 4 มาตรา
11. ส่วนที่ ๓ เขตควบคุมมลพิษมาตรา ๕๙–๖๓ · 5มาตรา ๕๙–๖๓ · 5 มาตรา
12. ส่วนที่ ๔ มลพิษทางอากาศและเสียง สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกามาตรา ๖๔–๖๘ · 5มาตรา ๖๔–๖๘ · 5 มาตรา
13. ส่วนที่ ๕ มลพิษทางน้ำมาตรา ๖๙–๗๗ · 9มาตรา ๖๙–๗๗ · 9 มาตรา
14. ส่วนที่ ๖ มลพิษอื่นและของเสียอันตรายมาตรา ๗๘–๗๙ · 2มาตรา ๗๘–๗๙ · 2 มาตรา
15. ส่วนที่ ๗ การตรวจสอบและควบคุมมาตรา ๘๐–๘๗ · 8มาตรา ๘๐–๘๗ · 8 มาตรา
16. ส่วนที่ ๘ ค่าบริการและค่าปรับมาตรา ๘๘–๙๓ · 6มาตรา ๘๘–๙๓ · 6 มาตรา
17. หมวด ๕ มาตรการส่งเสริมมาตรา ๙๔–๙๕ · 2มาตรา ๙๔–๙๕ · 2 มาตรา
18. หมวด ๖ ความรับผิดทางแพ่งมาตรา ๙๖–๙๗ · 2มาตรา ๙๖–๙๗ · 2 มาตรา
19. หมวด ๗ บทกำหนดโทษมาตรา ๙๘–๑๑๑ · 18มาตรา ๙๘–๑๑๑ · 18 มาตรา
20. บทเฉพาะกาลมาตรา ๑๑๒–๑๑๕ · 4มาตรา ๑๑๒–๑๑๕ · 4 มาตรา

ปรารภ

พระราชบัญญัติ ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๓๕ ภูิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณวันที่ ๒๙มีนาคมพ.ศ. ๒๕๓๕ เป็ปีที่ ๔๗ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมิ ทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่ เป็การสมควรปรับปรุ กฎหมายว่ ด้วยการส่งเสริ และรักษาคุณภาพ สิ่งแวดล้อมแห่งชาติ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอม ของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ทำหน้าที่รัฐสภา ดังต่อไปนี้

1. ส่วนที่ ๔ มลพิษทางอากาศและเสียง สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

   5 มาตรา
2. ๖๔คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ยานพาหนะที่จะนำมาใช้จะต้องไม่ก่อให้เกิดมลพิษเกินกว่ามาตรฐาน ควบคุมมลพิษจากแหล่งกำเนิดที่กำหนดตามมาตรา ๕๕

3. ๖๕คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกรณีที่พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจพบว่าได้มีการใช้ยานพาหนะโดย ฝ่าฝืนตามมาตรา ๖๔ให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจออกคำสั่งห้ามใช้ยานพาหนะนั้นโดยเด็ดขาด หรือจนกว่าจะได้มีการแก้ไขปรับปรุงให้เป็นไปตามมาตรฐานควบคุมมลพิษจากแหล่งกำเนิดที่กำหนด ตามมาตรา ๕๕

4. ๖๖คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในการออกคำสั่ งห้ามใช้ยานพาหนะตามมาตรา ๖๕ให้พนักงาน เจ้าหน้าที่ผู้ออกคำสั่งทำเครื่องหมายให้เห็นปรากฏเด่นชัดเป็นตัวอักษรที่มีข้อความว่า “ห้ามใช้ เด็ดขาด”หรือ “ห้ามใช้ชั่วคราว” หรือเครื่องหมายอื่นใดซึ่งเป็นที่รู้และเข้าใจของประชาชนโดยทั่วไป ว่ามีความหมายอย่างเดียวกันไว้ ณส่วนใดส่วนหนึ่งของยานพาหนะนั้นด้วย การทำและการยกเลิกเครื่องหมายห้ามใช้ตามวรรคหนึ่ง หรือการใช้ยานพาหนะใน ขณะที่มีเครื่องหมายดังกล่าว ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง

5. ๖๗คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในการปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๖๕ให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจสั่งให้ ยานพาหนะหยุดเพื่อตรวจสอบ หรือเข้าไปในยานพาหนะหรือกระทำการใด ๆ ที่จำเป็นเพื่อ ตรวจสอบเครื่องยนต์ และอุปกรณ์ของยานพาหนะนั้นได้

6. ๖๘คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ให้รัฐมนตรีโดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมมลพิษมีอำนาจ ประกาศในราชกิจจานุเบกษากำหนดประเภทของแหล่งกำเนิดมลพิษที่จะต้องถูกควบคุม การปล่อย อากาศเสียรังสี หรือมลพิษอื่นใดที่อยู่ ในสภาพเป็นควัน ไอ ก๊าซ เขม่า ฝุ่ ละอองเถ้าถ่าน หรือ มลพิษอากาศในรูปแบบใดออกสู่บรรยากาศไม่เกินมาตรฐานควบคุมมลพิษจากแหล่งกำเนิดที่กำหนด ตามมาตรา ๕๕หรือมาตรฐานที่ส่วนราชการใดกำหนดโดยอาศัยอำนาจตามกฎหมายอื่น และ มาตรฐานนั้นยังมีผลใช้บังคับตามมาตรา ๕๖หรือมาตรฐานที่ผู้ว่าราชการจังหวัดกำหนดเป็นพิเศษ สำหรับเขตควบคุมมลพิษตามมาตรา ๕๘ เจ้าของหรือผู้ครอบครองแหล่งกำเนิดมลพิษที่กำหนดตามวรรคหนึ่งมีหน้าที่ต้อง ติดตั้ง หรือจัดให้มีระบบบำบัดอากาศเสีย อุปกรณ์ หรือเครื่องมืออื่นใด สำหรับการควบคุมกำจัด ลด หรือขจัดมลพิษซึ่งอาจมีผลกระทบต่อคุ ภาพอากาศตามที่เจ้าพนังานควบคุมมลพิ กำหนดเว้นแต่ จะได้มีระบบ อุปกรณ์ หรือเครื่องมือดังกล่าว ซึ่งเจ้าพนักงานควบคุมมลพิษได้ทำการตรวจสภาพ และ ทดลองแล้วเห็นว่ายังใช้การได้อยู่แล้ว เพื่อการนี้ เจ้าพนักงานควบคุมมลพิษจะกำหนดให้มีผู้ควบคุม การดำเนินงานระบบบำบัดอากาศเสีย อุปกรณ์ หรือเครื่องมือดังกล่าวด้วยก็ได้ ให้นำความในวรรคหนึ่ง และวรรคสองมาใช้บังคับกับแหล่งกำเนิดมลพิษที่ปล่อย หรือก่อให้เกิดเสียง หรือความสั่นสะเทือนเกินกว่าระดับมาตรฐานควบคุมมลพิษจากแหล่งกำเนิดที่ กำหนดตามมาตรา ๕๕หรือมาตรฐานที่ส่วนราชการใดกำหนดโดยอาศัยอำนาจตามกฎหมายอื่นและ สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา มาตรฐานนั้นยังมีผลใช้บังคับตามมาตรา ๕๖หรือมาตรฐานที่ผู้ว่าราชการจังหวัดกำหนดเป็นพิเศษ สำหรับเขตควบคุมมลพิ ตามมาตรา ๕๘ด้วยโดยอนุโลม