๑. เอกาธิปปายกถา ว่าด้วยจุดประสงค์อย่างเดียวกัน
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๐๘ลำดับ 234 จาก 239 ในกถาวัตถุพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ 1 ข้อ3 ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระอภิธรรมปิฎก กถาวัตถุ [๒๓. เตวีสติมวรรค] ๑. เอกาธิปปายกถา (๒๑๘) ๒๓. เตวีสติมวรรค ๑. เอกาธิปปายกถา (๒๑๘) ว่าด้วยจุดประสงค์อย่างเดียวกัน
สก. บุคคลเสพเมถุนธรรมด้วยจุดประสงค์อย่างเดียวกันได้ใช่ไหม ปร. ใช่ สก. บุคคลผู้เสพเมถุนธรรมไม่ควรเป็นสมณะ ไม่ควรเป็นภิกษุ ควรเป็นผู้มีมูลขาดแล้ว ควรเป็นปาราชิก ด้วยจุดประสงค์อย่างเดียวกันใช่ไหม ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ สก. บุคคลเสพเมถุนธรรมด้วยจุดประสงค์อย่างเดียวกันได้ใช่ไหม ปร. ใช่ สก. บุคคลฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ พูดเท็จ พูดส่อเสียด พูดคำหยาบ พูดเพ้อเจ้อตัดช่องย่องเบา ปล้นสะดม ปล้นเรือนหลังเดียว ดักปล้นในทางเปลี่ยว ผิดภรรยาของผู้อื่น ปล้นชาวบ้าน ปล้นชาวนิคม ด้วยจุดประสงค์อย่างเดียวกันได้ใช่ไหม ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ เอกาธิปปายกถา จบ @เชิงอรรถ : @ ปร. หมายถึงภิกษุในนิกายอันธกะและนิกายเวตุลลกะ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๙๐๘/๓๒๓)@ เพราะมีความเห็นว่า ถ้าภิกษุมีความเห็นพ้องต้องกับหญิงว่าพวกเราจะเกิดร่วมกันในชาติหน้า สามารถ@เสพเมถุนกับเธอได้ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๙๐๘/๓๒๓)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๗ หน้า : ๙๓๗}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องของฉบับหนึ่งอยู่ในอีกฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
เอกาธิปฺปายกถา
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๗ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๔ กถาวัตถุปกรณ์ วรรคที่ ๒๓ เอกาธิปปายกถา
เอกาธิปฺปาเยน เมถุโน ธมฺโม ปฏิเสวิตพฺโพติ ฯ อามนฺตา ฯ เอกาธิปฺปาเยน อสฺสมเณน โหตพฺพํ อภิกฺขุนา โหตพฺพํ ฉินฺนมูเลน โหตพฺพํ ปาราชิเกน โหตพฺพนฺติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ
สกวาที บุคคลพึงเสพเมถุนธรรมด้วยความประสงค์อย่างเดียวกัน หรือ? ปรวาที ถูกแล้ว ส. พึงเป็นผู้มิใช่สมณะ พึงเป็นผู้มิใช่ภิกษุ พึงเป็นผู้มีรากอันขาดแล้ว พึงเป็นปาราชิก ด้วยความประสงค์อย่างเดียวกัน หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
เอกาธิปฺปาเยน เมถุโน ธมฺโม ปฏิเสวิตพฺโพติ ฯ อามนฺตา ฯ เอกาธิปฺปาเยน ปาโณ หนฺตพฺโพ อทินฺนํ อาทิยิตพฺพํ มุสา ภณิตพฺพํ ปิสุณํ ภณิตพฺพํ ผรุสํ ภณิตพฺพํ สมฺผํ ปลปิตพฺพํ สนฺธิ เฉทิตพฺโพ นิลฺโลปํ หาตพฺพํ เอกาคาริยํ กาตพฺพํ ปริปนฺเถ ฐาตพฺพํ ปรทาโร คนฺตพฺโพ คามฆาตโก กาตพฺโพ นิคมฆาตโก กาตพฺโพติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ เอกาธิปฺปายกถา ฯ ----------
ส. บุคคลพึงเสพเมถุนธรรมด้วยความประสงค์อย่างเดียวกัน หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. พึงฆ่าสัตว์ พึงลักทรัพย์ พึงพูดเท็จ พึงพูดส่อเสียด พึงพูดคำหยาบพึงพูดเพ้อเจ้อ พึงตัดที่ต่อ พึงปล้นใหญ่ พึงปล้นเฉพาะเรือนหลังหนึ่งพึงดักที่ทางเปลี่ยว พึงผิดเมียท่าน พึงทำการฆ่าชาวบ้าน พึงทำการฆ่าชาวนิคม ด้วยความประสงค์อย่างเดียวกัน หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ เอกาธิปปายกถา จบ. -----------------------------------------------------