๒. สิงคาลชาดก

เหตุที่ท่านนอนลวงเหมือนคนตายนั้นรู้ได้ยาก ไม้พลองของท่านเมื่อข้าพเจ้าคาบที่ปลายลากมาก็ไม่หลุดจากมือสิงคาลชาดกที่ ๒ จบ

เอตํ หิ เต ทุราชานํ ยํ เสสิ มตสายิตํ ยสฺส เต กฑฺฒมานสฺส หตฺถา ทณฺโฑ น มุจฺจตีติ ฯ สิคาลชาตกํ ทุติยํ ---------

เหตุที่ท่านทำเป็นเหมือนนอนตายนี้ รู้ได้ยากอยู่ เพราะว่า เมื่อเราคาบ ปลายไม้ค้อนฉุดไป ไม้ค้อนก็ไม่หลุดจากมือของท่าน. จบ สิคาลชาดกที่ ๒.