๙. ติตติรชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๓–๗๖ลำดับ 319 จาก 525 ในชาดกพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ 4 ข้อ3 ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๙. ติตติรชาดก (๓๑๙) ว่าด้วยนกกระทา (นกกระทาถามดาบสโพธิสัตว์ว่า)
พระคุณเจ้าผู้เจริญ ข้าพเจ้าอยู่สบายดี และได้บริโภคอาหารตามชอบใจ ข้าพเจ้ากำลังอยู่ในอันตราย คติของข้าพเจ้าจะเป็นอย่างไรหนอ (ดาบสโพธิสัตว์ตอบปัญหาของนกกระทาว่า)
ปักษี ถ้าใจของเธอไม่น้อมไปเพื่อกรรมชั่ว บาปก็ไม่แปดเปื้อนเธอผู้เป็นคนดี ไม่ขวนขวายในการกระทำกรรมชั่ว (นกกระทาได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)
นกกระทาจำนวนมากมาด้วยเข้าใจว่า ญาติของพวกเราจับอยู่ที่นี้ ย่อมประสบเคราะห์กรรมเพราะอาศัยข้าพเจ้า ใจข้าพเจ้ารังเกียจในกรรมชั่วนั้น
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๗๑}
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๔. จตุกกนิบาต] ๒. ปุจิมันทวรรค ๑๐. สุจจชชาดก (๓๒๐) (ดาบสโพธิสัตว์จึงกล่าวว่า)
ถ้าใจของเธอไม่ถูกกรรมชั่วประทุษร้าย กรรมชั่วที่นายพรานทำเพราะอาศัยเธอ ก็ไม่ถูกต้องเธอ บาปก็ไม่แปดเปื้อนเธอผู้เป็นคนดี ผู้ขวนขวายน้อยติตติรชาดกที่ ๙ จบ
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๙ ติตฺติรชาตกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๙. ติตติรชาดก ว่าด้วยบาปเกิดจากความจงใจ
สุสุขํ วต ชีวามิ ลภามิ เจว ภุญฺชิตุํ ปริปนฺเถว ติฏฺฐามิ กา นุ ภนฺเต คตี มม ฯ
ข้าพเจ้าเป็นอยู่อย่างนี้สบายหนอ และได้บริโภคอาหารตามชอบใจ แต่ว่า ข้าพเจ้าตั้งอยู่ในระหว่างอันตรายแท้ ข้าแต่พระคุณเจ้าผู้เจริญ คติของ ข้าพเจ้าเป็นอย่างไรหนอ?
มโน เจ เต นปฺปณมติ ปกฺขิ ปาปสฺส กมฺมุโน อวฺยาวฏสฺส ภทฺรสฺส น ปาปมุปลิมฺปติ ฯ
ดูกรปักษี ถ้าใจของท่านไม่น้อมไปเพื่อกรรมอันเป็นบาป บาปย่อมไม่ แปดเปื้อนท่านผู้บริสุทธิ์ ไม่ขวนขวายกระทำบาปกรรม.
ญาตโก โน นิสินฺโนติ พหุ อาคจฺฉเต ชโน ปฏิจฺจ กมฺมํ ผุสติ ตสฺมึ เม สงฺกเต มโน ฯ
นกกระทาเป็นอันมากพากันมาด้วยคิดว่า ญาติของเราจับอยู่ นายพรานนก ย่อมได้รับกรรม เพราะอาศัยข้าพเจ้า ใจของข้าพเจ้ารังเกียจอยู่ใน เรื่องนั้น.
น ปฏิจฺจ กมฺมํ ผุสติ มโน เจ นปฺปทุสฺสติ อปฺโปสฺสุกฺกสฺส ภทฺรสฺส น ปาปมุปลิมฺปตีติ ฯ ติตฺติรชาตกํ นวมํ ฯ ---------
ถ้าใจของท่านไม่คิดประทุษร้าย กรรมที่นายพรานอาศัยท่านกระทำแล้วก็ ไม่ติดท่าน บาปย่อมไม่แปดเปื้อนท่านผู้บริสุทธิ์ มีความขวนขวายน้อย. จบ ติตติรชาดกที่ ๙.