๑๑. ปรันตปชาดก

ความกระสันของข้าพเจ้ากับหญิงผู้หวาดกลัวซึ่งอยู่ไม่ไกล จักทำให้ข้าพเจ้าผอมเหลืองแน่ เหมือนกิ่งไม้ทำให้เจ้าปรันตปะผอมเหลือง

แม่กานดาผู้มีความงามหาที่ติมิได้ อยู่ในบ้านก็ยังจักทำให้ข้าพเจ้าเศร้าโศก จักกระทำให้ข้าพเจ้าผอมเหลือง เหมือนกิ่งไม้ทำให้เจ้าปรันตปะผอมเหลือง

หางตาที่หยาดเยิ้มซึ่งเจ้าหล่อนชำเลืองมา การยิ้มและการเจรจา จักกระทำให้ข้าพเจ้าผอมเหลือง เหมือนกิ่งไม้ทำให้เจ้าปรันตปะผอมเหลือง (ปรันตปะกล่าวกับพระกุมารว่า)

เสียงนั้นได้มาแน่แล้ว เสียงนั้นได้บอกแก่ท่านแน่แล้ว ผู้ที่สั่นกิ่งไม้นั้นได้บอกเหตุนั้นแน่

สิ่งที่เราผู้เป็นคนโง่คิดแล้วว่า ก็ในคราวนั้น คนหรือสัตว์ได้ทำกิ่งไม้ให้ไหว สิ่งนี้แลได้มาถึงแล้ว (พระกุมารตรัสว่า)

อาคมิสฺสติ เม ปาปํ อาคมิสฺสติ เม ภยํ ตทา หิ จลิตา สาขา มนุสฺเสน มิเคน วา ฯ

ความชั่วและภัยจักมาถึงเรา เพราะกิ่งไม้ไหวคราวนั้น จะเป็นด้วยมนุษย์ หรือเนื้อทำให้ไหว ก็ไม่ปรากฏ.

ภีรุยา นูน เม กาโม อวิทูเร วสนฺติยา กริสฺสติ กิสํ ปณฺฑุํ สาว สาขา ปรนฺตปํ ฯ

ความกระสันถึงนางพราหมณีผู้หวาดกลัวซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก จักทำให้เรา ผอมเหลือง เหมือนกิ่งไม้ทำนายปรันตปะให้ผอมเหลือง ฉะนั้น.

โสจยิสฺสติ มํ กนฺตา คาเม วสํ อนินฺทิตา กริสฺสติ กิสํ ปณฺฑุํ สาว สาขา ปรนฺตปํ ฯ

ภรรยาที่รักของเราอยู่ในบ้านเมืองพาราณสี มีรูปงาม จักเศร้าโศกถึงเรา ความเศร้าโศกจักทำให้นางผอมเหลือง เหมือนกิ่งไม้ทำนายปรันตปะให้ ผอมเหลือง ฉะนั้น.

ตยา มํ หสิตาปงฺคี มิหิตานิ ภณิตานิ จ กิสํ ปณฺฑุํ กริสฺสติ สาว สาขา ปรนฺตปํ ฯ

หางตาที่เจ้าชำเลืองมาก็ดี การที่เจ้ายิ้มแย้มก็ดี เสียงที่เจ้าพูดก็ดี จักทำ เราให้ผอมเหลือง เหมือนกิ่งไม้ทำนายปรันตปะให้ผอมเหลือง ฉะนั้น.

อคมา นูน โส สทฺโท อสํสิ นูน โส ตว อกฺขาตํ นูน ตํ เตน โย ตํ สาขมกมฺปยิ ฯ

เสียงกิ่งไม้นั้นได้มาปรากฏแก่ท่านแล้ว เสียงนั้นชะรอยจะมาบอกท่านได้ แน่แล้ว ผู้ใดสั่นกิ่งไม้นั้น ผู้นั้นได้มาบอกเหตุนั้นแน่แล้ว.

อิทํ โข ตํ สมาคมฺม มม พาลสฺส จินฺติตํ ตทา หิ จลิตา สาขา มนุสฺเสน มิเคน วา ฯ

การที่เราผู้โง่เขลาคิดไว้ว่า กิ่งไม้ที่มนุษย์ หรือเนื้อทำให้ไหวในคราวนั้น ได้มาถึงเราเข้าแล้ว ฯ

ตเถว ตฺวํ อเวทสิ อวญฺจิ ปิตรํ มม หนฺตฺวา สาขาหิ ฉาเทนฺโต อาคมิสฺสติ เต ภยนฺติ ฯ ปรนฺตปชาตกํ เอกาทสมํ ฯ คนฺธารวคฺโค ทุติโย ฯ --------- ตสฺสุทฺทานํ วรคาม มหากปิ ภคฺคว จ ทฬฺหธมฺม สกุญฺชร เกสวโร อุรโค วิธูโร ปุน ชาครตํ อถ โกสลาธิป ปรนฺตป จ ฯ --------- ตตฺร วคฺคุทฺทานํ ภวติ ฯ อถ สตฺตนิปาตมฺหิ วคฺคํ เม ภณโต สุณ กุกฺกุ จ ปุน คนฺธาโร เทฺว จ วุตฺตา มเหสินา ฯ สตฺตกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ ฯ ---------

ท่านได้รู้ด้วยประการนั้นแล้ว ยังลวงฆ่าพระชนกของเราแล้ว เอากิ่งไม้ ปกปิดไว้ บัดนี้ ภัยจักตกมาถึงท่านบ้างละ. จบ ปรันตปชาดกที่ ๑๑. จบ คันธารวรรคที่ ๒. -----------------------------------------------------รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. คันธารชาดก ๒. มหากปิชาดก ๓. กุมภการชาดก ๔. ทัฬหธรรมชาดก ๕. โสมทัตตชาดก ๖. สุสีมชาดก ๗. โกฏสิมพลิชาดก ๘. ธูมการีชาดก ๙. ชาครชาดก ๑๐. กุมมาสบิณฑชาดก ๑๑. ปรันตปชาดก. รวมวรรคในสัตตกนิบาตนี้มี ๒ วรรค คือ ๑. กุกกุวรรค ๒. คันธารวรรค. จบ สัตตกนิบาต. -----------------------------------------------------