ราชสูตรที่ ๓ มีนัยดังกล่าวแล้วในติกนิบาตนั่นแล.

แต่ในสูตรนี้มีต่างกันอยู่ ๒ บทหลังเท่านั้น คือบทที่ว่าควรเสพและไม่ควรเสพ.

ใน ๒ บทนั้น สัมมาอาชีวะควรเสพ มิจฉาอาชีวะไม่ควรเสพ. คามและนิคมที่เป็นสัปปายะ ควรเสพ ที่ไม่เป็นสัปปายะ ไม่ควรเสพ.

จบอรรถกถาราชสูตรที่ ๓ -----------------------------------------------------