น วตฺตพฺพํ สตฺตมภวิกสฺส ปุคฺคลสฺส ปหีนา ทุคฺคตีติ ฯ อามนฺตา ฯ สตฺตมภวิโก ปุคฺคโล นิรยํ อุปปชฺเชยฺย ติรจฺฉานโยนึ อุปปชฺเชยฺย ปิตฺติวิสยํ อุปปชฺเชยฺยาติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ เตน หิ สตฺตมภวิกสฺส ปุคฺคลสฺส ปหีนา ทุคฺคตีติ ฯ สตฺตมภวิกกถา ฯ ทฺวาทสโม วคฺโค ฯ ตสฺส อุทฺทานํ สํวโร กมฺมํ ตเถว อสํวโร สพฺพํ กมฺมํ สวิปากํ สทฺโท วิปาโก สฬายตนํ วิปาโก สตฺตกฺขตฺตุํปรโม ปุคฺคโล สตฺตกฺขตฺตุํปรมตานิยโต โกลํโกโล ปุคฺคโล โกลํโกลตานิยโต เอกวีชี ปุคฺคโล เอกวีชิตานิยโต ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน ปุคฺคโล สญฺจิจฺจ ปาณํ ชีวิตา โวโรเปยฺย ทิฏฺฐิสมฺปนฺนสฺส ปุคฺคลสฺส ปหีนา ทุคฺคติ ตเถว สตฺตมภวิกสฺสาติ ฯ ----------------

ปรวาที ไม่พึงกล่าวว่า บุคคลผู้มีภพที่ ๗ เป็นอย่างยิ่ง ละทุคติได้ หรือ? สกวาที ถูกแล้ว ส. บุคคลผู้มีภพที่ ๗ เป็นอย่างยิ่ง พึงเข้าถึงนรก พึงเข้าถึงกำเนิดดิรัจฉานพึงเข้าถึงภูมิแห่งเปรต หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. ถ้าอย่างนั้น บุคคลผู้เกิดในภพที่ ๗ ก็ละทุคติได้ น่ะสิสัตตมภวิกกถา จบ. วรรคที่ ๑๒ จบ. -----------------------------------------------------