ปญฺจิเม ภิกฺขเว อุปฺปนฺนา ทุปฺปฏิวิโนทยา กตเม ปญฺจ อุปฺปนฺโน ราโค ทุปฺปฏิวิโนทโย อุปฺปนฺโน โทโส ทุปฺปฏิวิโนทโย อุปฺปนฺโน โมโห ทุปฺปฏิวิโนทโย อุปฺปนฺนํ ปฏิภาณํ ทุปฺปฏิวิโนทยํ อุปฺปนฺนํ คมิกจิตฺตํ ทุปฺปฏิวิโนทยํ อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อุปฺปนฺนา ทุปฺปฏิวิโนทยาติ ฯ สทฺธมฺมวคฺโค ปฐโม ฯ ตสฺสุทฺทานํ ตโย สทฺธมฺมนิยามา ตโย สทฺธมฺมสมฺโมสา ทุกฺกถา เจว สารชฺชํ อุทายิ ทุพฺพิโนทยาติ ฯ ------------

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ เกิดขึ้นแล้วบรรเทาได้ยาก ธรรม ๕ ประการเป็นไฉน คือ ราคะ ๑ โทสะ ๑ โมหะ ๑ ปฏิภาณ ๑จิตคิดจะไป ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ เกิดขึ้นแล้วบรรเทาได้ยาก ฯ จบสูตรที่ ๑๐ จบสัทธรรมวรรคที่ ๑ -----------------------------------------------------รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ สัทธรรมนิยามสูตร ๓ สูตร สัทธรรมสัมโมสสูตร ๓ สูตร ทุกถาสูตร สารัชชสูตร อุทายิสูตร ทุพพิโนทยสูตร ฯ -----------------------------------------------------