|๒๕๘.๑๒๑| ๑ นตฺถิ โกจิ ภโว นิจฺโจ สงฺขารา วาปิ สสฺสตา อุปฺปชฺชนฺติ จ เต ขนฺธา จวนฺติ อปราปรํ ฯ |๒๕๘.๑๒๒| เอตมาทีนวํ ญตฺวา ภเวนมฺหิ อนตฺถิโก นิสฺสโฏ สพฺพกาเมหิ ปตฺโต เม อาสวกฺขโยติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุตฺตโร เถโร คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ได้ยินว่า ท่านพระอุตตรเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า ภพอะไร ที่เที่ยงไม่มี แม้สังขารที่เที่ยงก็ไม่มี ขันธ์เหล่านั้นย่อมเวียนเกิดและ เวียนดับไป เรารู้โทษอย่างนี้แล้ว จึงไม่มีความต้องการด้วยภพ เราสลัด ตนออกจากกามทั้งปวง บรรลุถึงความสิ้นอาสวะแล้ว.

ภพที่เที่ยงสักภพก็ไม่มี หรือแม้สังขารที่เที่ยงก็ไม่มี ขันธ์เหล่านั้นย่อมเวียนเกิดและเวียนดับไป

เรารู้โทษอย่างนี้แล้ว จึงไม่มีความต้องการภพ สลัดออกจากกามทุกอย่าง ได้ถึงความสิ้นอาสวะแล้ว