|๔๓๕.๕๔| ๖ กึเม กตา ราชคเห มนุสฺสา มธุํ ปีตา ว อจฺฉเร เย สุกฺกํ น อุปาสนฺติ เทเสนฺตึ พุทฺธสาสนํ ฯ |๔๓๕.๕๕| ตญฺจ อปฺปฏิวานียํ อเสจนกโมชวํ ปิวนฺติ มญฺเญ สปฺปญฺญา วลาหกมิวทฺธคู ฯ |๔๓๕.๕๖| สุกฺกา สุกฺเกหิ ธมฺเมหิ วีตราคา สมาหิตา ธาเรหิ อนฺติมํ เทหํ เชตฺวา มารํ สวาหนํ ฯ สุกฺกา ฯ

พวกมนุษย์ในเมืองราชคฤห์เหล่านี้ ทำอะไรกัน มัวดื่มน้ำผึ้ง ดีดนิ้ว มืออยู่ ไม่เข้าไปหาพระสุกกาเถรี ผู้แสดงคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าอยู่ เล่า ส่วนชนเหล่าผู้มีปัญญา ย่อมดื่มธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า นั้น เป็นธรรมไม่นำกลับหลัง เป็นธรรมเครื่องทำบุคคลผู้ฟังให้ชุ่มชื่น มีโอชะดุจบุคคลผู้เดินทางไกล ดื่มน้ำอันไหลมาจากซอกเขา ฉะนั้น พระสุกกาเถรีมีธรรมอันบริสุทธิ์ ปราศจากราคะ มีจิตตั้งมั่น ชนะมาร พร้อมทั้งพาหนะ ทรงไว้ซึ่งร่างกายอันมีในที่สุด.

ส่วนพวกคนที่มีปัญญา เข้าใจดื่มพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้านั้น ซึ่งเป็นธรรมไม่นำกลับหลัง ทำผู้ฟังให้ชุ่มชื่น มีโอชะ ดุจบุคคลเดินทางไกลดื่มน้ำฝน

พระสุกกาเถรีมีธรรมบริสุทธิ์ ปราศจากราคะ มีจิตตั้งมั่น ชนะมารพร้อมทั้งเสนามาร ยังทรงร่างกายที่มีในภพสุดท้ายอยู่