/เปต./ |๘๖.๑| ๑ เขตฺตูปมา อรหนฺโต ทายกา กสฺสกูปมา พีชูปมํ เทยฺยธมฺมํ เอตฺโต นิพฺพตฺตเต ผลํ |๘๖.๒| เอตํ พีชํ กสิเขตฺตํ เปตานํ ทายกสฺส จ ตํ เปตา ปริภุญฺชนฺติ ทาตา ปุญฺเญน วฑฺฒติ |๘๖.๓| อิเธว กุสลํ กตฺวา เปเต จ ปฏิปูชิย สคฺคญฺจ กมติ ฐานํ กมฺมํ กตฺวาน ภทฺทกนฺติ ฯ เขตฺตูปมาเปตวตฺถุ ปฐมํ ฯ

พระอรหันต์ทั้งหลายเปรียบด้วยนา ทายกทั้งหลายเปรียบด้วยชาวนา ไทยธรรมเปรียบด้วยพืช ผลทานย่อมเกิดแต่การบริจาคไทยธรรมของ ทายกและปฏิคคาหกผู้รับ พืชที่บุคคลหว่านลงในนานั้น ย่อมเกิดผลแก่ เปรตทั้งหลายและทายกเปรตทั้งหลายย่อมบริโภคผลนั้น ทายกย่อมเจริญ ด้วยบุญ ทายกทำกุศลในโลกนี้แล้ว อุทิศให้เปรตทั้งหลาย ครั้นทำกรรม ดีแล้วย่อมไปสวรรค์. จบ เขตตูปมาวัตถุที่ ๑.

พระอรหันต์ทั้งหลายเปรียบเหมือนนา ทายกทั้งหลายเปรียบเหมือนชาวนา ไทยธรรมเปรียบเหมือนพืช ผลทานย่อมเกิดจากการที่ทายกบริจาคไทยธรรมแก่ปฏิคาหก

เหตุ ๓ อย่างนี้ คือ พืช การหว่าน นา ย่อมมีอุปการะแก่พวกเปรตและทายก เปรตทั้งหลายย่อมบริโภคผลนั้น ทายกย่อมเจริญด้วยบุญ