ยถา วาจา จ ภุญฺชสฺสุ ยถา ภุตฺตญฺจ พฺยาหร อุภยนฺเต น สเมติ วาจา ภุตฺตญฺจ โกสิเยติ ฯ โกสิยชาตกํ ทสมํ ฯ กุสนาฬิวคฺโค เตรสโม ฯ --------- ตสฺสุทฺทานํ กุสนาฬิสิริวฺหยโน จ ยสํ ทธิมมฺพกฏาหกปญฺจมโก อถ ปาปสขิรพิฬารวตํ สิขิโกสิยสวฺหยเนน ทส ฯ ---------

ดูกรท่านผู้โกสิยะ ท่านจงกินยาให้สมกับที่ท่านอ้างว่าป่วย หรือจงทำ การงานให้สมกับอาหารที่ท่านบริโภค เพราะถ้อยคำกับการกินของท่าน ทั้ง ๒ ประการ ไม่สมกัน. จบ โกสิยชาดกที่ ๑๐. จบ กุสนาฬิวรรคที่ ๑๓. -----------------------------------------------------รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. กุสนาฬิชาดก ๒. ทุมเมธชาดก ๓. นังคลีสชาดก ๔. อัมพชาดก ๕. กฏาหกชาดก ๖. อสิลักขณชาดก ๗. กลัณฑุกชาดก ๘. มูสิกชาดก ๙. อัคคิกชาดก ๑๐. โกสิยชาดก.