คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๔ วีรกชาตกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๔. วีรกชาดก ว่าด้วยโทษการเอาอย่างผู้อื่น
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๒. ทุกนิบาต] ๖. นตังทัฬหวรรค ๕. คังเคยยชาดก (๒๐๕) ๔. วีรกชาดก (๒๐๔) ว่าด้วยกาวีรกโพธิสัตว์ (นางกาเมียของกาสวิฏฐกะไม่เห็นกาสวิฏฐกะกลับมา จึงถามกาวีรกโพธิสัตว์ว่า)
ฉบับมหาจุฬาฯ ของหน่วยนี้แสดงเป็นช่วงเดียวท้ายหน่วย (ข้อ ๑๐๗–๑๐๘ ตามเลขของฉบับมหาจุฬาฯ) ไปที่ฉบับมหาจุฬาฯ
อปิ วีรก ปสฺเสสิ สกุณํ มญฺชุภาณกํ มยูรคีวสงฺกาสํ ปตึ มยฺหํ สวิฏฺฐกํ ฯ
ข้าแต่ท่านวีรกะ ท่านเห็นนกที่ร้องเสียงเพราะ มีสีเสมอด้วยสร้อยคอ แห่งนกยูง ตัวเป็นผัวของฉันชื่อว่า สวิฏฐกะบ้างไหม?
อุทกถลจรสฺส ปกฺขิโน นิจฺจํ อามกมจฺฉโภชิโน ตสฺสานุกรํ สวิฏฺฐโก เสวาเลหิ ปลิคุณฺฐิโต มโตติ ฯ วีรกชาตกํ จตุตฺถํ ฯ ---------
นกสวิฏฐกะ เมื่อทำตามภรรยาของปักษีตัวผู้เที่ยวไปได้ทั้งทางน้ำ และ ทางบก บริโภคปลาสดเป็นนิจนั้น ถูกสาหร่ายพันคอตายเสียแล้ว. จบ วีรกชาดกที่ ๔.
ฉบับมหาจุฬาฯ ข้อ ๑๐๗–๑๐๘ ของหน่วยนี้
แสดงเป็นช่วงทั้งหน่วย ไม่วางใต้ข้อของฉบับหลวง — ความมั่นใจของการจับคู่รายข้อไม่ถึงเกณฑ์อย่างน้อยหนึ่งข้อ จึงไม่วางรายข้อเพื่อไม่ให้ผิดข้อ
ท่านวีรกะ ท่านเห็นนกชื่อสวิฏฐกะ ผัวข้าพเจ้าที่ร้องด้วยเสียงอันไพเราะ มีสร้อยคอสีคล้ายสร้อยคอนกยูงบ้างไหม (กาวีรกโพธิสัตว์กล่าวว่า)
กาสวิฏฐกะเมื่อทำตามปักษีที่มีปกติเที่ยวหากิน ทั้งทางน้ำและทางบก กินปลาดิบอยู่เป็นนิตย์ ถูกสาหร่ายพันคอตายแล้ว วีรกชาดกที่ ๔ จบ
คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
อรรถกถา
คำอธิบายชั้นหลัง — ไม่ใช่พุทธพจน์
ชั้นตัวบทอรรถกถาอธิบายพระไตรปิฎก1 คัมภีร์ · 16 ย่อหน้า — โหลดเมื่อคุณเปิดอ่าน ไม่อยู่ในหน้านี้ตั้งแต่แรก
เปิดหน้าของฉบับนี้ · วีรกชาดก ว่าด้วย โทษการเอาอย่างผู้อื่นคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
การจับคู่ข้อของฉบับมหาจุฬาฯ
ตัวบทสามฉบับต่อข้อ เรียง บาลี → ฉบับหลวง → ฉบับมหาจุฬาฯ · เลือกแสดงทั้งสามหรือทีละฉบับได้ที่แถบเครื่องมือ
ความมั่นใจของการจับคู่รายข้อไม่ถึงเกณฑ์อย่างน้อยหนึ่งข้อ จึงไม่วางรายข้อเพื่อไม่ให้ผิดข้อ