อุจฺเจ สกุณ เฑมาน ปตฺตยาน วิหงฺคม วชฺชาสิ โข ตฺวํ วามูรุํ จิรํ โข สา กริสฺสติ ฯ

ดูกรนกผู้ปีกเป็นยาน บินทะยานไปในเวหา บินไปในอากาศอันสูง ท่านช่วยบอกกะภรรยาของข้าพเจ้าผู้มีลำขาเสมอด้วยต้นกล้วยว่าข้าพเจ้าถูก เสียบอยู่บนหลาว ภรรยาของข้าพเจ้านั้น เมื่อไม่รู้ข่าวคราวอันนี้ ก็จัก- ทำการมาของข้าพเจ้าให้ล่าช้าไป.

อิทํ โข สา น ชานาติ อสึ สตฺติญฺจ โอฑฺฑิตํ สา จณฺฑี กาหตี โกธํ ตํ เม ตปฺปติ โน อิธ ฯ

ภรรยาของข้าพเจ้านั้น ยังไม่รู้เหตุที่ข้าพเจ้าถูกเสียบหลาวและหอก นาง เป็นคนดุร้าย ก็จะโกรธข้าพเจ้า ความโกรธแห่งภรรยาของข้าพเจ้านั้น จะทำให้ข้าพเจ้าเดือดร้อนไปด้วย อนึ่ง หลาวนี้ อย่าทำให้ข้าพเจ้าเดือด- ร้อนเลย.

เอส อุปฺปลสนฺนาโห นิกฺขญฺจุสฺสีสเก กตํ กาสิกญฺจ มุทุํ วตฺถํ ตปฺเปตุ ธนกามิยาติ กามวิลาปชาตกํ สตฺตมํ ฯ ---------

หอกและเกราะนี้ ข้าพเจ้าเก็บไว้ที่หัวนอน อนึ่ง แหวนประดับนิ้วก้อย ที่ทำด้วยทองคำเนื้อสุก และผ้าแคว้นกาสีเนื้ออ่อน ข้าพเจ้าก็เก็บไว้ที่ หัวนอน ขอภรรยาที่รักของข้าพเจ้า ผู้มีความต้องการทรัพย์ จงยินดี ด้วยทรัพย์นี้เถิด. จบ กามวิลาปชาดกที่ ๗.