น เต ปีฐมทาสิมฺห น ปานํ นปิ โภชนํ พฺรหฺมจารี ขมสฺสุ เม เอตํ ปสฺสามิ อจฺจยํ ฯ

เราทั้งหลายไม่ได้ให้ตั่ง น้ำดื่ม และโภชนาหารแก่ท่าน ขอท่านผู้เป็น พรหมจารี จงอดโทษให้แก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเห็นโทษนี้.

ข้าพเจ้ามิได้ถวายตั่ง น้ำดื่ม และโภชนาหารแด่พระคุณเจ้า ท่านผู้ประพฤติพรหมจรรย์ ขอพระคุณเจ้าจงยกโทษให้ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเห็นโทษนั้นอยู่ (พระดาบสโพธิสัตว์ได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

เนวาภิสชฺชามิ นจาปิ กุปฺเป นจาปิ เม อปฺปิยมาสิ กิญฺจิ อโถปิ เม อาสิ มโนวิตกฺโก เอตาทิโส นูน กุลสฺส ธมฺโม ฯ

อาตมภาพไม่ได้ข้องเกี่ยว และไม่ได้นึกโกรธเคืองเลย แม้ความไม่ชอบใจ อะไรๆ ของอาตมภาพก็ไม่มีเลย แท้ที่จริง อาตมภาพยังมีความวิตกอยู่ใน ใจว่า ธรรมของสกุลนี้ จักเป็นเช่นนี้แน่.

เอสสฺมากํ กุเล ธมฺโม ปิตุปิตามโห สทา อาสนํ อุทกํ ปชฺชํ สพฺเพตํ นิปทามเส ฯ

ที่นั่ง น้ำล้างเท้า น้ำมันทาเท้า ข้าพเจ้าให้อยู่เป็นนิจทุกอย่าง นี้เป็นธรรม ในสกุล เนื่องมาจาก ปู่ ย่า ตา ยาย ของข้าพเจ้าทุกเมื่อ.

พวกข้าพเจ้าถวายอาสนะ น้ำดื่ม และน้ำมันทาเท้า ทุกสิ่งทุกเมื่อ นี้เป็นหน้าที่ในตระกูลครั้งปู่ย่าตายายของข้าพเจ้า

เอสสฺมากํ กุเล ธมฺโม ปิตุปิตามโห สทา สกฺกจฺจํ อุปติฏฺฐาม อุตฺตมํ วิย ญาตกนฺติ ฯ ปีฐชาตกํ สตฺตมํ ฯ ---------

ข้าพเจ้าบำรุงสมณพราหมณ์โดยเคารพดุจญาติที่สูงสุด นี้เป็นธรรมในสกุล เนื่องมาจากปู่ ย่า ตา ยาย ของข้าพเจ้าทุกเมื่อ. จบ ปีฐชาดกที่ ๗.

พวกข้าพเจ้าบำรุงสมณะและพราหมณ์โดยเคารพ ในกาลทุกเมื่อเหมือนญาติผู้ใหญ่ นี้เป็นธรรมในตระกูลครั้งบิดาและปู่ของข้าพเจ้าปีฐชาดกที่ ๗ จบ