กาโกลา กากสงฺฆา จ มยญฺจ ปตตํ วรา สพฺเพว สทิสา โหม อิมํ อาคมฺม ปพฺพตํ ฯ

กาป่า กาบ้าน และพวกเราที่ประเสริฐกว่านกทั้งหลาย มาจับที่ภูเขาลูก นี้แล้ว ย่อมเหมือนกันทั้งหมดทีเดียว.

อิธ สีหา จ พฺยคฺฆา จ สกุณา จ มิคาธมา สพฺเพว สทิสา โหนฺติ อยํ โก นาม ปพฺพโต ฯ

ราชสีห์ เสือโคร่ง นก และเนื้อทั้งหลายซึ่งอยู่ที่ภูเขานี้ ย่อมมีสีกาย เหมือนกันทั้งหมด ภูเขาลูกนี้ชื่อว่าอะไร?

อิมํ เนรุนฺติ ชานนฺติ มนุสฺสา ปพฺพตุตฺตมํ อิธ วณฺเณน สมฺปนฺนา วสนฺติ สพฺพปาณิโน ฯ

มนุษย์ทั้งหลาย ย่อมรู้จักภูเขาอันอุดมนี้ว่า เนรุบรรพต สัตว์ทุกชนิดอยู่ ที่เนรุบรรพตนี้ ย่อมมีสีกายเหมือนทอง.

อมานนา ยตฺถ สิยา สนฺตานํ วา วิมานนา หีนสมฺมานนา วาปิ น ตตฺถ วสตี วเส ฯ

การไม่นับถือก็ดี การดูหมิ่นก็ดี การเสมอกันกับคนเลวก็ดี จะพึงมี แก่บัณฑิตทั้งหลายในที่ใด บัณฑิตทั้งหลาย ย่อมไม่พอใจอยู่ในที่นั้น.

ยตฺถ อลโส จ ทกฺโข จ สูโร ภีรุ จ ปูชิยา น ตตฺถ สนฺโต วสนฺติ อวิเสสกเร นเค ฯ

คนเกียจคร้านกับคนขยัน คนกล้าหาญกับคนขลาด มีผู้บูชาเสมอกันในที่ ใด สัตบุรุษ ย่อมไม่อยู่ในที่นั้น ซึ่งเป็นภูเขาที่ไม่สามารถจะแบ่งคนให้ แปลกกันได้.

นายํ เนรุ วิภชติ หีนอุกฺกฏฺฐมชฺฌิเม อวิเสสกโร เนรุ หนฺท เนรุํ ชหามเสติ ฯ เนรุชาตกํ จตุตฺถํ ฯ ---------

เนรุบรรพตนี้ ย่อมไม่จำแนกคนชั้นเลว คนชั้นกลาง และคนชั้นสูง ทำให้เหมือนกันไปเสียหมด มิฉะนั้น เราจะละเนรุบรรพตนี้ไปเสีย. จบ เนรุชาดกที่ ๔.