ราชา เต ภตฺตํ ปาเหสิ สุจึ มํสูปเสจนํ มฆเทวสฺมึ อธิวตฺเถ เอหิ นิกฺขมฺม ภุญฺชสฺสุ ฯ

ดูกรมฆเทพผู้สิงสถิตอยู่ ณ ต้นไทรนี้ พระราชารับสั่งให้ส่งอาหารเจือ ด้วยเนื้ออันสะอาดมาให้ท่าน เชิญท่านออกมาบริโภคเสียเถิด.

เอหิ มาณว โอโรหิ ภิกฺขมาทาย สูปิตํ ตฺวญฺจ มาณว ภกฺโขสิ อุโภ ภกฺขา ภวิสฺสถ ฯ

ดูกรมาณพ เชิญท่านนำอาหารพร้อมด้วยกับมาให้เรา ดูกรมาณพ ท่าน ก็มีอาหาร เรามาบริโภคกันเถิด.

อปฺปเกน ตุวํ ยกฺข ถุลฺลมตฺถํ ชหิสฺสสิ ภิกฺขนฺเต นาหริสฺสนฺติ ชนา มรณสงฺกิโน ฯ

ดูกรยักษ์ ท่านจะละประโยชน์อันใหญ่เสีย เพราะประโยชน์เล็กน้อย ชนทั้งหลายผู้หวาดเกรงความตาย เขาจักไม่นำอาหารมาให้.

ลทฺธายํ ยกฺข ตว นิจฺจภิกฺขํ สุจึ ปณีตํ รสสาธุเปตํ ภิกฺขญฺจ เต อาหริโย นโร อิธ สุทุลฺลโภ โหหิติ ขาทิเต มยิ ฯ

ดูกรยักษ์ เมื่อท่านไม่กินเรา คนจะนำอาหารที่สะอาดประณีต ประกอบ ด้วยรสดีมาให้ท่านบริโภคเป็นนิตย์ แต่เมื่อท่านกินเราเสียแล้ว คนที่จะ นำอาหารมาให้ท่านก็จะหาได้ยาก.

มเมว สุตนํ อตฺโถ ยถา ภาสสิ มาณว มยา ตฺวํ สมนุญฺญาโต โสตฺถึ ปสฺสาหิ มาตรํ ฯ

ดูกรสุตนมาณพ ประโยชน์ที่ท่านกล่าวถึง ย่อมเจริญแก่เราทุกประการ เราอนุญาตให้ท่านกลับไปหามารดาโดยสวัสดี.

ขคฺคํ ฉตฺตญฺจ ปาติญฺจ คจฺเฉวาทาย มาณว โสตฺถึ ปสฺสตุ เต มาตา ตฺวญฺจ ปสฺสาหิ มาตรํ ฯ

ดูกรมาณพ ท่านจงถือพระขรรค์ ฉัตรและถาดกลับไปเถิด มารดาของ ท่านจะได้เห็น และท่านก็จะได้เห็นมารดาโดยสวัสดี.

เอวํ ยกฺข สุขี โหหิ สห สพฺเพหิ ญาติภิ ธนญฺจ เม อธิคตํ รญฺโญ จ วจนํ กตนฺติ ฯ สุตนชาตกํ ตติยํ ฯ ---------

ดูกรยักษ์ เมื่อเป็นเช่นนั้น ท่านจงมีความสุขพร้อมด้วยญาติทั้งปวงเถิด ทรัพย์เราก็ได้แล้ว และพระดำรัสสั่งของพระราชาเราก็ได้สนองแล้ว. จบ สุตนชาดกที่ ๓.