ธเม ธเม นาติธเม อติธนฺตํ หิ ปาปกํ ธนฺเตนาธิคตา โภคา เต ตาโต วิธมี ธมนฺติ ฯ สงฺขธมนชาตกํ ทสมํ ฯ อาสึสวคฺโค ฉฏฺโฐ ฯ --------- ตสฺสุทฺทานํ ยถา อิจฺฉิ ตถาหุ ทกา ถลา สุร สาทุผโลว อลีนมโน สํปหฏฺฐมโน จตุโร จ ตโย สตลทฺธกโภคมเนน ทส ฯ ---------

ท่านจะเป่าก็จงเป่าเถิด แต่อย่าเป่าให้เกินประมาณ เพราะการเป่าเกิน ประมาณเป็นการชั่วช้าของเรา โภคะที่เราได้มาเพราะการเป่าสังข์ได้ ฉิบหายไป เพราะท่านเป่าสังข์เกินประมาณ. จบ สังขธมนชาดกที่ ๑๐. จบ อาสิงสวรรคที่ ๖. รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. มหาสีลวชาดก ๒. จูฬชนกชาดก ๓. ปุณณปาติชาดก ๔. ผลชาดก ๕. ปัญจาวุธชาดก ๖. กัญจนขันธชาดก ๗. วารินทชาดก ๘. ตโยธรรมชาดก ๙. เภริวาทชาดก ๑๐. สังขธมนชาดก. -----------------------------------------------------