|๑๙๙.๓๕| คิริทุคฺคจโร อาสึ มกฺกโฏ ถามเวคิโก ผลินํ ตินฺทุกํ ทิสฺวา พุทฺธเสฏฺฐํ อนุสฺสรึ ฯ |๑๙๙.๓๖| นิกฺขมิตฺวา กติปาหํ วิจินึ โลกนายกํ ปสนฺนจิตฺโต สุมโน สิทฺธตฺถํ ติภวนฺตคุํ ฯ |๑๙๙.๓๗| มม สงฺกปฺปมญฺญาย สตฺถา โลเก อนุตฺตโร ขีณาสวสหสฺเสหิ อาคญฺฉิ มม สนฺติเก ฯ |๑๙๙.๓๘| ปามุชฺชํ ชนยิตฺวาน ผลหตฺโถ อุปาคมึ ปฏิคฺคเหสิ ภควา สพฺพญฺญู วทตํ วโร ฯ |๑๙๙.๓๙| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ผลํ อททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ผลทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๑๙๙.๔๐| สตฺตปญฺญาสกปฺปมฺหิ อุปนนฺทสนามโก สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๙๙.๔๑| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ตินฺทุกทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ตินฺทุกทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราเป็นลิง มีกำลังแข็งแรง เที่ยวไปตามซอกห้วยและธารเขา ได้เห็นต้น มะพลับอันมีผล จึงระลึกถึงพระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐสุด เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ออกค้นหาพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้เป็นนายกของ โลก ถึงที่สุดภพสาม ๒-๓ วัน พระศาสดาผู้ยอดเยี่ยมในโลก ทรงทราบ ความดำริของเรา จึงเสด็จมาในสำนักของเรา พร้อมด้วยพระขีณาสพ หลายพัน เราเกิดความปราโมทย์แล้ว ถือผลมะพลับเข้าไปเฝ้า พระผู้มี ภาคสัพพัญญู ผู้ประเสริฐกว่าบรรดาเจ้าลัทธิทรงรับ ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายผลไม้ใด ในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้ ในกัลปที่ ๕๗ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้า จักรพรรดิพระองค์หนึ่ง ทรงพระนามว่าอุปนันทะ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระตินทุกทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ตินทุกทายกเถราปทาน.

ข้าพเจ้าเป็นลิง มีกำลังแข็งแรง เที่ยวไปตามซอกภูเขาและลำธาร ได้เห็นต้นมะพลับออกผล จึงหวนระลึกถึงพระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐที่สุด

ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ออกค้นหาพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก ทรงถึงที่สุดภพทั้ง ๓ ตลอด ๒-๓ วัน

พระศาสดาผู้ยอดเยี่ยมในโลก ทรงทราบความดำริของข้าพเจ้าแล้ว จึงเสด็จมายังสำนักของข้าพเจ้า พร้อมด้วยพระขีณาสพหลายพันรูป

ข้าพเจ้าเกิดความปราโมทย์แล้ว ถือผลไม้เข้าไปถวาย พระผู้มีพระภาคผู้สัพพัญญู ประเสริฐกว่าเจ้าลัทธิทั้งหลาย ทรงรับไว้แล้ว

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายผลไม้ไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระตินทุกทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ตินทุกทายกเถราปทานที่ ๗ จบ