|๒๖๑.๓๓| วิปินํ จาริ สมฺพุทฺโธ รุกฺขมูเล วสิ ตทา ปณฺณสาลํ กริตฺวาน อทาสึ อปราชิเต ฯ |๒๖๑.๓๔| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปณฺณกุฏิกํ ททา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ กุฏิทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๖๑.๓๕| อฏฺฐตึเส อิโต กปฺเป โสฬสาสึสุ ราชิโน สพฺพตฺถ อภิวสฺสีติ วุจฺจเร จกฺกวตฺติโน ฯ |๒๖๑.๓๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กุฏิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กุฏิทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ในกาลนั้น พระสัมพุทธเจ้าเสด็จเที่ยวไปสู่ป่า ประทับอยู่ที่โคนไม้ เรา ได้สร้างบรรณศาลาถวายแด่พระองค์ผู้ไม่ทรงแพ้อะไรๆ ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายกุฎีใบไม้ใด ด้วยการถวายกุฎีนั้น เราไม่รู้จักทุคติ เลย นี้เป็นผลแห่งการถวายกุฎี ในกัลปที่ ๓๘ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้า จักรพรรดิราช ๑๖ พระองค์ มหาชนขนานพระนามว่า สัพพัตถอภิวัสสี คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำ ให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระกุฏิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ กุฏิทายกเถราปทาน.

ครั้งนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จเที่ยวไปตามราวป่า ประทับอยู่ที่โคนไม้ ข้าพเจ้าได้สร้างบรรณศาลา ถวายแด่พระองค์ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้

ในกัปที่ ๓๘ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ ชาติ มหาชนพากันขนานพระนามว่าอภิวัสสี ทุกๆ ชาติ

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระกุฏิทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้กุฏิทายกเถราปทานที่ ๙ จบ