|๔๑.๑๐๒| สิทฺธตฺถสฺส ภควโต สีหาสนสฺส สมฺมุขา ธมฺมจกฺกํ มยา ฐปิตํ สุกตํ วิญฺญุวณฺณิตํ ฯ |๔๑.๑๐๓| จตุวณฺณาย โสภามิ สโยคฺคพลวาหโน ปริวาเรนฺติ มํ นิจฺจํ อนุยนฺตา พหู ชนา ฯ |๔๑.๑๐๔| สฏฺฐีตุริยสหสฺเสหิ ปริวาเรมหํ สทา ปริวาเรน โสภามิ ปุญฺญกมฺมสฺสิทํ ผลํ ฯ |๔๑.๑๐๕| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ จกฺกํ ฐปยึ อหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ธมฺมจกฺกสฺสิทํ ผลํ ฯ |๔๑.๑๐๖| อิโต เอกาทเส กปฺเป อฏฺฐาสึสุ ชนาธิปา สหสฺสราชา นาเมน จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๔๑.๑๐๗| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ธมฺมจกฺกิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ธมฺมจกฺกิกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราได้ตั้งธรรมจักรนี้ ทำอย่างสวยงาม อันวิญญูชนชมเชย (บูชา) ไว้ ข้างหน้าอาสนะอันประเสริฐ แห่งพระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ เราย่อมรุ่งเรืองกว่าวรรณะทั้งสี่ มีคนใช้ พลทหารและพาหนะ คนเป็น อันมากย่อมติดตามห้อมล้อมเราเป็นนิตย์ เราแวดล้อมด้วยดนตรีหกหมื่น ทุกเมื่อ เราย่อมงามด้วยบริวาร นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ตั้งธรรมจักรใดบูชา ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการตั้งธรรมจักรบูชา พระเจ้าจักรพรรดิหลายพระองค์ มีพล มาก มีพระนามว่า สหัสสราชา ผู้เป็นใหญ่กว่าชน ได้มีปรากฏตลอด ๑๑ กัลป แต่กัลปนี้ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระธรรมจักกิกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ธรรมจักกิกเถราปทาน. -----------------------------------------------------

ข้าพเจ้าได้ตั้งธรรมจักร ที่ทำอย่างสวยงามอันวิญญูชนชมเชยไว้ ข้างหน้าพุทธอาสน์ของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ

ข้าพเจ้ามียวดยาน กำลังพล และพาหนะ ย่อมงดงามด้วยวรรณะทั้ง ๔ คนจำนวนมากย่อมติดตามแวดล้อมข้าพเจ้าเป็นนิตย์

ข้าพเจ้ามีดนตรี ๖๐,๐๐๐ ชิ้น บำรุงบำเรออยู่ทุกเมื่อ ย่อมงดงามด้วยบริวาร นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม

ในกัปที่ ๑๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ ชาติ มีพระนามว่าสหัสสราชา ผู้เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีพลานุภาพมาก

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระธัมมจักกิกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ธัมมจักกิกเถราปทานที่ ๙ จบ