|๓๗.๔๒| ปทุมุตฺตรสฺส ภควโต สพฺพภูตหิเตสิโน ปสนฺนจิตฺโต สุมโน สีหาสนมทาสหํ ฯ |๓๗.๔๓| เทวโลเก มนุสฺเส วา ยตฺถ ยตฺถ วสามหํ ลภามิ วิปุลํ พฺยมฺหํ สีหาสนสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๗.๔๔| สุวณฺณรูปิยมยา โลหิตงฺกมยา พหู มณิมยา จ ปลฺลงฺกา นิพฺพตฺตนฺติ มมํ สทา ฯ |๓๗.๔๕| โพธิยา อาสนํ กตฺวา ชลชุตฺตมนามิโน อุจฺเจ กุเล ปชายามิ อโห ธมฺมสุธมฺมตา ฯ |๓๗.๔๖| สตสหสฺเส อิโต กปฺเป สีหาสนมกาสหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สีหาสนสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๗.๔๗| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๓๗.๔๘| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๓๗.๔๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สีหาสนิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สีหาสนิกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส ได้ถวายอาสนะทองแด่พระผู้มีพระภาค พระนามว่าปทุมุตระ ผู้แสวงหาประโยชน์แด่สรรพสัตว์ เราอยู่ใน โลกใดๆ คือ ในเทวโลกหรือมนุษยโลก ในโลกนั้นๆ เราได้ วิมานอันไพบูลย์ นี้เป็นผลของอาสนะทอง บัลลังก์อันสำเร็จด้วย ทองและเงิน สำเร็จด้วยแก้วปทุมราช และสำเร็จด้วยแก้วมณี เกิดแก่เรามากมาย ในกาลทุกเมื่อ เราทำอาสนะไม้โพธิของ พระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตระแล้ว ได้บังเกิดในสกุลสูง โอ พระธรรมเป็นธรรมดี ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ เราได้ทำอาสนะทอง ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งอาสนะทอง เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... พระพุทธศาสนา เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระสีหาสนิกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ สีหาสนิกเถราปทาน.