สถานะบังคับใช้
ยังไม่ได้ตรวจ
ฉบับที่แสดง
ฉบับประกาศ ๒๕๖๖
การแก้ไขภายหลัง
ยังไม่ได้รวม
ลำดับศักดิ์
กฎกระทรวง
ข้อความนี้ไม่ใช่คำปรึกษากฎหมาย
  1. หมวด ๒ ระบบป้องกันและระงับอัคคีภัย ระบบกำรจัดการอำคำร

    9 มาตรา
  2. มาตรา ๕

    โรงแรมไม่เกินสองชั้นที่มีจำนวนห้องพักในอำคำรหลังเดียวกันไม่เกิน ๑๐ ห้อง และมีพื้นที่อำคำรไม่เกิน ๓๐๐ ตำรำงเมตร ต้องจัดให้มีระบบป้องกันและระงับอัคคีภัย ดังต่อไปนี้

    (๑) ติดตั้งเครื่องดับเพลิงแบบมือถือไม่น้อยกว่ำ ๑ เครื่อง และให้มีระยะกำรเข้ำถึงไม่เกิน ๒๒.๕๐ เมตร โดยมีขนำดบรรจุสำรเคมีไม่น้อยกว่ำ ๔ กิโลกรัม ตำมชนิดที่เหมำะสมสำหรับดับเพลิง ที่เกิดจำกวัสดุในอำคำรนั้น ทั้งนี้ กำรติดตั้งเครื่องดับเพลิงแบบมือถือต้องติดตั้งให้ส่วนบนสุดของตัวเครื่อง สูงจำกระดับพื้นอำคำรไม่เกิน ๑.๕๐ เมตร ในที่ที่สำมำรถมองเห็นได้ชัดเจน รวมถึงสำมำรถอ่ำนคำแนะนำ กำรใช้ได้ สำมำรถเข้ำใช้สอยได้โดยสะดวก และต้องอยู่ในสภำพที่ใช้งำนได้ตลอดเวลำ

    (๒) ในพื้นที่ห้องพักต้องติดตั้งอุปกรณ์ตรวจจับควันที่สำมำรถส่งเสียงแจ้งเหตุได้ในตัวเอง และอุปกรณ์ส่งสัญญำณเพื่อให้หนีไฟที่สำมำรถส่งเสียงหรือสัญญำณให้คนที่อยู่ในอำคำรได้ยินหรือทรำบ อย่ำงทั่วถึง

  3. มาตรา ๖

    โรงแรมที่ไม่ใช่โรงแรมตำมข้อ ๕ ต้องจัดให้มีระบบป้องกันและระงับอัคคีภัย ดังต่อไปนี้

    (๑) ติดตั้งเครื่องดับเพลิงแบบมือถือในแต่ละชั้นไว้ ๑ เครื่อง ต่อพื้นที่อำคำรไม่เกิน ๑,๐๐๐ ตำรำงเมตร ทุกระยะไม่เกิน ๔๕.๐๐ เมตร โดยมีขนำดบรรจุสำรเคมีไม่น้อยกว่ำ ๔ กิโลกรัม ตำมชนิดที่เหมำะสมสำหรับดับเพลิงที่เกิดจำกวัสดุในอำคำรนั้น ทั้งนี้ กำรติดตั้งเครื่องดับเพลิงแบบมือถือ ต้องติดตั้งให้ส่วนบนสุดของตัวเครื่องสูงจำกระดับพื้นอำคำรไม่เกิน ๑.๕๐ เมตร ในที่ที่สำมำรถมองเห็น ได้ชัดเจน รวมถึงสำมำรถอ่ำนคำแนะนำกำรใช้ได้ สำมำรถเข้ำใช้สอยได้โดยสะดวก และต้องอยู่ในสภำพ ที่ใช้งำนได้ตลอดเวลำ

    (๒) ติดตั้งระบบแจ้งเหตุเพลิงไหม้ โดยอย่ำงน้อยต้องประกอบด้วย

    (ก) อุปกรณ์ส่งสัญญำณเพื่อให้หนีไฟที่สำมำรถส่งเสียงหรือสัญญำณให้คนที่อยู่ในอำคำร ได้ยินหรือทรำบอย่ำงทั่วถึง

    (ข) อุปกรณ์ตรวจจับอัตโนมัติ อุปกรณ์แจ้งเหตุที่ใช้มือ และแผงควบคุมระบบแจ้งเหตุ เพลิงไหม้เพื่อให้อุปกรณ์ตำม

    (ก) ทำงำน

    (๓) มีแสงสว่ำงจำกระบบไฟฟ้ำฉุกเฉินเพียงพอที่จะมองเห็นเส้นทำงหนีไฟได้ชัดเจน ขณะเกิดเพลิงไหม้ และมีป้ำยบอกทำงหนีไฟด้วยสัญลักษณ์

    (๔) กรณีที่โรงแรมมีทำงไปสู่ทำงหนีไฟที่มีลักษณะเป็นทำงปลำยตัน ต้องมีระยะควำมยำวของ ทำงปลำยตันไม่เกิน ๑๐.๐๐ เมตร เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๔

    (๕) พื้นหน้ำบันไดหนีไฟและชำนพักบันไดหนีไฟต้องมีควำมกว้ำงและควำมลึกไม่น้อยกว่ำ ควำมกว้ำงของบันไดหนีไฟ ทั้งนี้ ประตูที่เปิดเข้ำสู่บันไดหนีไฟ ตลอดแนวกำรเปิดของประตูจะต้อง ไม่ทำให้ควำมกว้ำงของเส้นทำงกำรอพยพที่เป็นพื้นหน้ำบันไดหนีไฟและชำนพักบันไดหนีไฟลดลงมำกกว่ำ ครึ่งหนึ่ง

    (๖) ติดตั้งแผนผังของอำคำรแต่ละชั้นไว้ในตำแหน่งที่เห็นได้ชัดเจนของทุกชั้น เช่น บริเวณห้องโถง หรือหน้ำลิฟต์ทุกแห่ง ทั้งนี้ แผนผังของอำคำรอย่ำงน้อยต้องประกอบด้วยสัญลักษณ์ อักษรภำษำไทย และภำษำอังกฤษที่ชัดเจน และให้ติดตั้งตำมทิศทำงกำรวำงตัวของอำคำร โดยแผนผังของอำคำรแต่ละชั้น ให้ประกอบด้วย

    (ก) ตำแหน่งของห้องทุกห้องของชั้นที่ติดตั้งแผนผังของอำคำร

    (ข) ตำแหน่งที่ติดตั้งอุปกรณ์ดับเพลิง ตู้สำยฉีดน้ำดับเพลิงหรือหัวต่อสำยฉีดน้ำดับเพลิง และอุปกรณ์ฉุกเฉินอื่น ๆ ของชั้นที่ติดตั้งแผนผังของอำคำร

    (ค) ตำแหน่งประตูและเส้นทำงหนีไฟของชั้นที่ติดตั้งแผนผังของอำคำร

    (ง) ตำแหน่งลิฟต์ดับเพลิงของชั้นที่ติดตั้งแผนผังของอำคำรในกรณีที่อำคำรมีลิฟต์ดับเพลิง ติดตั้งอยู่

    (จ) ตำแหน่งที่ติดตั้งแผนผังของอำคำร

  4. มาตรา ๗

    กำรเก็บรักษำแผนผังของอำคำรตำมข้อ ๖

    (๖) และแบบแปลนของอำคำร ให้เก็บรักษำ ไว้บริเวณพื้นชั้นล่ำงของอำคำรหรือที่ห้องควบคุมหรือห้องที่สำมำรถเข้ำถึงได้ง่ำยเพื่อให้สำมำรถตรวจสอบ ได้โดยสะดวก ทั้งนี้ ให้จัดเก็บเป็นแบบที่เขียน พิมพ์ สำเนำ หรือภำพถ่ำย อย่ำงหนึ่งอย่ำงใด รวมทั้ง ให้จัดเก็บในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ที่สำมำรถใช้งำนได้ขณะเกิดเหตุฉุกเฉิน

  5. มาตรา ๘

    โรงแรมตำมข้อ ๕ และข้อ ๖ นอกจำกจะต้องจัดให้มีระบบป้องกันและระงับอัคคีภัย แล้วแต่กรณี แล้ว หำกโรงแรมนั้นเป็นอำคำรประเภทตำมที่กำหนดดังต่อไปนี้ ต้องจัดให้มีระบบป้องกัน และระงับอัคคีภัยเป็นกำรเพิ่มเติมด้วย

    (๑) โรงแรมที่เป็นอำคำรสูงหรืออำคำรขนำดใหญ่พิเศษหรือตั้งอยู่ในอำคำรสูงหรืออำคำร ขนำดใหญ่พิเศษ ต้องจัดให้มีผนังและประตู ระบบท่อยืน ที่เก็บน้ำสำรอง หัวรับน้ำดับเพลิง ระบบดับเพลิง อัตโนมัติหรือระบบอื่นที่เทียบเท่ำ แบบแปลนระบบท่อน้ำดับเพลิงและระบบกำรเก็บและจ่ำยน้ำสำรอง บันไดหนีไฟ ประตูหนีไฟ ช่องทำงเฉพำะสำหรับเข้ำไปบรรเทำสำธำรณภัย ทำงหนีไฟทำงอำกำศ พื้นที่สำหรับยำนพำหนะในกำรปฏิบัติกำรด้ำนควำมปลอดภัยเกี่ยวกับอัคคีภัยหรือภัยพิบัติอย่ำงอื่น และพื้นที่หรือตำแหน่งเพื่อติดตั้งเครื่องฟื้นคืนคลื่นหัวใจด้วยไฟฟ้ำแบบอัตโนมัติ ตำมที่กำหนดในข้อ ๘ ทวิ ข้อ ๑๘ ข้อ ๒๐ ข้อ ๒๑ (๒) และ

    (๔) ข้อ ๒๓ ข้อ ๒๔ ข้อ ๒๕ ข้อ ๒๖ ข้อ ๒๗ ข้อ ๒๘ ข้อ ๒๙ ข้อ ๒๙/๑ และข้อ ๒๙/๒ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตำมควำมใน พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๕

    (๒) โรงแรมตั้งแต่สี่ชั้นขึ้นไป หรือสำมชั้นและมีดำดฟ้ำเหนือชั้นที่สำมที่มีพื้นที่เกิน ๑๖ ตำรำงเมตร ต้องจัดให้มีบันไดหนีไฟ ประตูหนีไฟ และพื้นหน้ำบันไดหนีไฟ ตำมที่กำหนดในข้อ ๒๘ ข้อ ๒๙ ข้อ ๓๐ ข้อ ๓๑ และข้อ ๓๒ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตำมควำมใน พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

  6. มาตรา ๙

    เส้นทำงหนีไฟของโรงแรมต้องมีควำมกว้ำงอย่ำงเพียงพอและสอดคล้องกับจำนวนคนสูงสุด โดยขนำดควำมกว้ำงของเส้นทำงหนีไฟดังกล่ำวจะต้องไม่น้อยกว่ำผลคูณระหว่ำงจำนวนคนตำมที่คำนวณ จำกตำรำงที่ ๑ และตัวคูณคำนวณควำมกว้ำงต่ำสุดต่อคนตำมที่กำหนดในตำรำงที่ ๒ กำรคำนวณจำนวนคนเพื่อนำไปใช้คำนวณควำมกว้ำงของเส้นทำงหนีไฟ ให้คำนวณแยก ตำมลักษณะกำรใช้อำคำรตำมตำรำงที่ ๑ แล้วนำมำรวมกันเป็นจำนวนคนสูงสุด ถ้ำมีเศษให้คิดเต็มอัตรำ ทั้งนี้ กำรคิดพื้นที่อำคำรสำหรับนำไปใช้คำนวณหำจำนวนคนตำมตำรำงที่ ๑ ให้คิดพื้นที่ใช้สอยอำคำร ตำมลักษณะกำรใช้อำคำร ซึ่งรวมถึงช่องทำงเดินในอำคำร ช่องบันได ทำงลำด ห้องเก็บของ และพื้นที่ ส่วนควบอื่น ๆ ตำรำงที่ ๑ อัตรำส่วนพื้นที่ต่อคนในแต่ละลักษณะกำรใช้อำคำร ลักษณะกำรใช้อำคำร

    (๑) ห้องพัก

    (๒) ภัตตำคำรห้องอำหำรห้องจัดเลี้ยง หรือพื้นที่จำหน่ายอำหำร และเครื่องดื่ม ห้องประชุมสัมมนำ

    (๓) สำนักงำน

    (๔) ห้องครัว

    (๕) ร้ำนค้ำ อัตรำส่วนพื้นที่ต่อคน (ตำรำงเมตรต่อคน) ๑๘.๖ หรือตำมจำนวน ห้องหรือเตียงที่ให้บริกำร ๑.๕ ๑๐ ๑๐ ๖ ตำรำงที่ ๒ ตัวคูณคำนวณควำมกว้ำงต่ำสุดต่อคนตำมลักษณะของเส้นทำงหนีไฟ ลักษณะของเส้นทำงหนีไฟ บันได ส่วนอื่น ๆเช่น ช่องประตูห้องพัก ช่องประตูหนีไฟ ช่องทำงเดินในอำคำร ทำงลำด ตัวคูณคำนวณควำมกว้ำงต่ำสุดต่อคน (มิลลิเมตรต่อคน) ๗.๖๐ ๕.๐๐ เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๖

  7. มาตรา ๑๐

    ส่วนต่ำง ๆ ของเส้นทำงหนีไฟให้มีควำมกว้ำงตำมที่ได้จำกกำรคำนวณตำมข้อ ๙ แต่ควำมกว้ำงสุทธิต้องไม่น้อยกว่ำที่กำหนด ดังต่อไปนี้

    (๑) บันไดในเส้นทำงหนีไฟต้องมีควำมกว้ำงสุทธิไม่น้อยกว่ำ ๐.๙๐ เมตร เว้นแต่โรงแรมสองชั้น ที่มีจำนวนห้องพักในอำคำรหลังเดียวกันไม่เกิน ๑๐ ห้อง และจำนวนผู้พักไม่เกิน ๒๐ คน ให้มีควำมกว้ำงสุทธิ ไม่น้อยกว่ำ ๐.๘๐ เมตร โดยห้ำมมีสิ่งกีดขวางตลอดเส้นทำงหนีไฟ

    (๒) ช่องประตูห้องพักและช่องประตูในเส้นทำงหนีไฟต้องมีควำมกว้ำงสุทธิไม่น้อยกว่ำ ๐.๘๖ เมตร โดยห้ำมมีสิ่งกีดขวางตลอดเส้นทำงหนีไฟ

    (๓) ส่วนต่ำง ๆ ของเส้นทำงหนีไฟที่นอกเหนือจำก (๑) และ

    (๒) ต้องมีควำมกว้ำงไม่น้อยกว่ำ ๑.๐๐ เมตร โดยจะมีส่วนยื่นล้ำเข้ำมำในเส้นทำงหนีไฟดังกล่ำวก็ได้แต่ต้องไม่เกิน ๐.๒๐ เมตร และส่วนยื่นที่ล้ำเข้ำมำนั้นต้องสูงจำกพื้นได้ไม่เกิน ๑.๐๐ เมตร แต่ควำมกว้ำงสุทธิจะต้องไม่น้อยกว่ำ ๐.๘๖ เมตร

  8. มาตรา ๑๑

    โรงแรมตั้งแต่สี่ชั้นขึ้นไป หรือสำมชั้นและมีดำดฟ้ำเหนือชั้นที่สำมที่มีพื้นที่เกิน ๑๖ ตำรำงเมตร ต้องมีบันไดหนีไฟจำกชั้นสูงสุดหรือดำดฟ้ำสู่พื้นดินอย่ำงน้อย ๒ บันได ตั้งอยู่ในที่ ที่บุคคลไม่ว่ำจะอยู่ ณ จุดใดของอำคำรสำมำรถมำถึงบันไดหนีไฟได้โดยสะดวก บันไดหนีไฟตำมวรรคหนึ่งต้องมีระยะห่ำงกันไม่น้อยกว่ำครึ่งหนึ่งของเส้นทแยงมุมที่ยำวที่สุด ของอำคำรโดยวัดเป็นเส้นตรงระหว่ำงบันไดหนีไฟ และต้องมีระยะห่ำงกันไม่เกิน ๖๐.๐๐ เมตร เมื่อวัด ตำมแนวทำงเดิน บันไดหลักของโรงแรมที่มีลักษณะของบันไดหนีไฟตำมวรรคหนึ่ง สำมำรถนำมำเป็นบันไดหนีไฟก็ได้ ระบบบันไดหนีไฟต้องแสดงรายการคำนวณให้เห็นว่ำสำมำรถใช้ลำเลียงบุคคลทั้งหมดในอำคำร ออกนอกอำคำรได้ภำยใน ๑ ชั่วโมง

  9. มาตรา ๑๒

    โรงแรมตั้งแต่สองชั้นขึ้นไป ต้องมีป้ำยบอกชั้นที่อยู่ในตำแหน่งที่สำมำรถมองเห็น ได้ชัดเจนตลอดเวลำในแต่ละชั้น

  10. มาตรา ๑๓

    โรงแรมต้องจัดให้มีระบบกำรจัดการอำคำร และสิ่งอำนวยควำมสะดวกอื่นที่เกี่ยวข้อง ตำมประเภทของอำคำรที่ใช้ประกอบธุรกิจโรงแรม ดังต่อไปนี้

    (๑) ระบบกำรจัดแสงสว่ำง ระบบระบำยอำกำศ และระบบไฟฟ้ำ ให้เป็นไปตำมที่กำหนด ในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม และกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๙ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตำมควำมในพระรำชบัญญัติ ควบคุมอำคำร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

    (๒) ระบบบำบัดน้ำเสียและกำรระบำยน้ำทิ้ง และระบบกำจัดขยะมูลฝอย ให้เป็นไปตำม ที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม และกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๔ (พ.ศ. ๒๕๓๘) ออกตำมควำมใน พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๗

    (๓) ระบบประปำและระบบลิฟต์ ให้เป็นไปตำมที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

    (๔) ที่จอดรถยนต์ ให้เป็นไปตำมที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๑๗) ออกตำมควำมในพระรำชบัญญัติควบคุมกำรก่อสร้ำงอำคำร พุทธศักราช ๒๔๗๙ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

    (๕) ห้องน้ำและห้องส้วม ให้เป็นไปตำมที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๙ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

    (๖) สิ่งอำนวยควำมสะดวกในอำคำรสำหรับผู้พิกำรหรือทุพพลภำพ และคนชรำ ให้เป็นไปตำม ที่กำหนดในกฎกระทรวงกำหนดสิ่งอำนวยควำมสะดวกในอำคำรสำหรับผู้พิกำรหรือทุพพลภำพและคนชรำ พ.ศ. ๒๕๔๘ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

หมายเหตุและเชิงอรรถท้ายฉบับ

และสิ่งอำนวยควำมสะดวกอื่นที่เกี่ยวข้อง

ที่มาของตัวบทนี้

ผู้เผยแพร่ไฟล์
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาดัชนีกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
หน้ารายการของกฤษฎีกา
https://www.ocs.go.th/searchlaw/law-index/item/10499ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) — สัญญาอนุญาตประกาศอยู่ในระเบียนชุดข้อมูลนี้ — คือหลักฐานสัญญาอนุญาตของตัวบททั้งฉบับ
ไฟล์ต้นทาง
https://www.ocs.go.th/searchlaw/power_link/download/eyJ1dWlkIjoiN2NlZTYzZmUtMjlmOC00Y2MyLWIyMGUtNzdlYzQ5OTZjNzg0IiwiZmlsZW5hbWUiOiLguIQwMDA0IOC4geC4juC4geC4o-C4sOC4l-C4o-C4p-C4hyAyNTY2LTUy4LiBLTEucGRmIn0.ec3g6cy_SjZe8OgH-2hOHx87K3QznQoGR1fSI7v6BNw11 หน้า
ค่าตรวจสอบไฟล์ (checksum)
sha256:b1e9a7dc4bd1d48dffb8f08f6d5335e88643250d5fa0a9ca07438749d2cd704bดึงเมื่อ 2026-08-23T21:26:22.374Z
สภาพของตัวบทเทียบกับต้นฉบับ
ตรวจด้วยสามวิธี ไม่พบความเพี้ยน"ไม่พบ" ไม่เท่ากับ "ถูกต้อง" — ทั้งสามวิธีมีจุดบอดที่ประกาศไว้ที่หน้าวิธีทำงาน
วิธีดึงข้อความ
pdftotext -layout บน ToUnicode ที่ซ่อม (repair-tounicode.py)ผ่านด่านตรวจของ ai-law: ซ่อม ToUnicode · คืนสระ ำ · ลำดับมาตราต่อเนื่อง · เทียบพยาน OCR