รัฐมีอ้านาจใช้ พัฒนา บริหารจัดการ บ้ารุงรักษา ฟื้นฟู และอนุรักษ์ทรัพยากรน้า ให้เกิดประโยชน์ต่อส่วนรวมอย่างสมดุลและยั่งยืน ทังนี ตามหลักเกณฑ์ที่ก้าหนดไว้ในพระราชบัญญัตินี โดยอาจเปลี่ยนแปลงรูปร่างของแหล่งน้าหรือขยายพืนที่ของแหล่งน้าก็ได้ แต่ถ้าเป็นการลดพืนที่หรือ ให้เลิกใช้เพื่อประโยชน์สาธารณะต้องด้าเนินการถอนสภาพตามประมวลกฎหมายที่ดิน เพื่อประโยชน์ในการบริหารทรัพยากรน้าสาธารณะที่มิใช่ทางน้าชลประทานตามกฎหมาย ว่าด้วยการชลประทาน และน้าบาดาลตามกฎหมายว่าด้วยน้าบาดาล นายกรัฐมนตรีอาจประกาศใน ราชกิจจานุเบกษาก้าหนดให้หน่วยงานของรัฐหรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นใดเป็นผู้รับผิดชอบควบคุมดูแล และบ้ารุงรักษาทรัพยากรน้าสาธารณะแห่งใดก็ได้ ให้หน่วยงานของรัฐหรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่รับผิดชอบตามวรรคสอง มีอ้านาจออกระเบียบ หรือข้อบัญญัติท้องถิ่น แล้วแต่กรณี เพื่อก้าหนดหลักเกณฑ์การเข้าใช้สอยทรัพยากรน้าสาธารณะนัน ตามกรอบแนวทางที่คณะกรรมการทรัพยากรน้าแห่งชาติก้าหนดโดยหลักเกณฑ์ดังกล่าวต้องมิใช่หลักเกณฑ์ เกี่ยวกับการจัดสรรน้ำและการใช้น้าตามที่ก้าหนดไว้ในหมวด ๔ การจัดสรรน้าและการใช้น้า ระเบียบหรือข้อบัญญัติท้องถิ่นตามวรรคสาม เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ใช้บังคับได้ เลม่ ๑๓๕ ตอนที่ ๑๑๒ ก หนา้ ๔๘