สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต นฬวรรคที่ ๑ อัปปฏิวิทิตสูตรที่ ๗ก่อนหน้าอรรถกถาแปลไทย · ทั้งหมด · ตำแหน่งที่กำลังอ่าน ข้อ p2สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต นฬวรรคที่ ๑ มานกามสูตรที่ ๙ถัดไป
สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต นฬวรรคที่ ๑ สุสัมมุฏฐสูตรที่ ๘
อรรถกถาแปลไทย
ชั้นตัวบทอรรถกถาอธิบายพระไตรปิฎกข้อ ๑๗7 ข้อ1 ฉบับคำแปลไทย · ต้นฉบับยังไม่มีในคลังนี้อรรถกถาแปลไทย · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาสุสัมมุฏฐสูตรที่ ๘
พึงทราบวินิจฉัยในสูตรที่ ๘ ต่อไป:-
บทว่า สุสมฺมุฏฺฐา ได้แก่ เป็นผู้หลงลืมแล้ว โดยความเป็นผู้ไม่แทงตลอดด้วยปัญญา.
เหมือนอย่างว่า ชาวนาไถนา ๒ แปลงก็พึงใส่ข้าวมาก เมื่อหมายถึงข้าวที่ไม่ได้จากนาที่ตนไม่ได้หว่าน กล่าวว่า ข้าวของเราเป็นอันมากเสียหายแล้ว ย่อมกล่าวถึงข้าวที่ไม่ได้นั้นเองว่า เสียหายแล้วฉันใด แม้ในที่นี้ก็ฉันนั้น ชื่อว่าหลงลืมแล้ว เพราะความที่ตนแทงไม่ตลอด.
อสมฺมุฏฺฐาติ ปญฺญาย ปฏิวิทฺธภาเวเนว อมุฏฺฐา ฯ
บทว่า อสมฺมุฏฺฐา ได้แก่ ชื่อว่าไม่หลงลืมแล้ว เพราะความที่ตนแทงตลอดด้วยปัญญา.
คำที่เหลือเช่นกับนัยก่อนดังนี้แล.
จบอรรถกถาสุสัมมุฏฐสูตรที่ ๘ -----------------------------------------------------