๖. ปริยุฏฐานังจิตตวิปปยุตตันติกถา ว่าด้วยปริยุฏฐานกิเลสวิปปยุตจากจิต

ปริยุฏฺฐานํ จิตฺตวิปฺปยุตฺตนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ รูปํ นิพฺพานํ จกฺขายตนํ ฯเปฯ โผฏฺฐพฺพายตนนฺติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ ปริยุฏฺฐานํ จิตฺตวิปฺปยุตฺตนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ นตฺถิ สราคํ จิตฺตํ สโทสํ จิตฺตํ สโมหํ จิตฺตํ ฯเปฯ อกุสลํ จิตฺตํ สงฺกิลิฏฺฐํ จิตฺตนฺติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ นนุ อตฺถิ สราคํ จิตฺตํ สโทสํ จิตฺตํ สโมหํ จิตฺตํ ฯเปฯ อกุสลํ จิตฺตํ สงฺกิลิฏฺฐํ จิตฺตนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ หญฺจิ อตฺถิ สราคํ จิตฺตํ สโทสํ จิตฺตํ สโมหํ จิตฺตํ ฯเปฯ อกุสลํ จิตฺตํ สงฺกิลิฏฺฐํ จิตฺตํ โน วต เร วตฺตพฺเพ ปริยุฏฺฐานํ จิตฺตวิปฺปยุตฺตนฺติ ฯ ปริยุฏฺฐานํ จิตฺตวิปฺปยุตฺตนฺติกถา ฯ ----------

สกวาที ปริยุฏฐานวิปปยุตจากจิต หรือ? ปรวาที ถูกแล้ว ส. เป็นรูป เป็นนิพพาน เป็นจักขายตนะ ฯลฯ เป็นโผฏฐัพพายตนะ หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. ปริยุฏฐาน วิปปยุตจากจิต หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. จิตมีราคะ จิตมีโทสะ จิตมีโมหะ ฯลฯ จิตเป็นอกุศล จิตเศร้าหมองไม่มี หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. จิตมีราคะ จิตมีโทสะ จิตมีโมหะ ฯลฯ จิตเป็นอกุศล จิตเศร้าหมองมีอยู่ มิใช่หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. หากว่า จิตมีราคะ จิตมีโทสะ จิตมีโมหะ ฯลฯ จิตเป็นอกุศล จิตเศร้าหมอง มีอยู่ ก็ต้องไม่กล่าวว่า ปริยุฏฐานวิปปยุตจากจิต ดังนี้ ปริยุฏฐาน จิตตวิปปยุตตันติกถา จบ -----------------------------------------------------