๗. ทสังคิกสูตร เล่ม ๑๖
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
๔๐๑สาวตฺถิยํ วิหรติ ... ตตฺร โข ภควา ... ธาตุโสว ภิกฺขเว สตฺตา สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ มิจฺฉาทิฏฺฐิกา มิจฺฉาทิฏฺฐิเกหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ มิจฺฉาสงฺกปฺปา ... มิจฺฉาวาจา ... มิจฺฉากมฺมนฺตา ... มิจฺฉาอาชีวา ... มิจฺฉาวายามา ... มิจฺฉาสติโน ... มิจฺฉาสมาธิโน มิจฺฉาสมาธีหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ มิจฺฉาญาณิโน มิจฺฉาญาณีหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ มิจฺฉาวิมุตฺติโน มิจฺฉาวิมุตฺตีหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ ฯ
๔๐๒สมฺมาทิฏฺฐิกา สมฺมาทิฏฺฐิเกหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ สมฺมาสงฺกปฺปา ... สมฺมาวาจา ... สมฺมากมฺมนฺตา ... สมฺมา- อาชีวา ... สมฺมาวายามา ... สมฺมาสติโน ... สมฺมาสมาธิโน ... สมฺมาญาณิโน สมฺมาญาณีหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ สมฺมาวิมุตฺติโน สมฺมาวิมุตฺตีหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺตีติ ฯ สตฺตมํ ฯ [สพฺพตฺถ อตีตานาคตปจฺจุปฺปนฺนํ กาตพฺพํ] ฯ สตฺตนฺนํ สุตฺตนฺตานํ อุทฺทานํ อสมาหิตญฺจ ทุสฺสีลํ ปญฺจสิกฺขาปทานิ จ สตฺตกมฺมปถา วุตฺตา ทสกมฺมปเถน จ ฉฏฺฐํ อฏฺฐงฺคิโก วุตฺโต ทสหิ องฺเคหิ จ สตฺตมํ ฯ ทสกมฺมปถวคฺโค ตติโย ฯ -------------
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๗. ทสังคสูตร ว่าด้วยสัตว์ผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐
พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ... เขตกรุงสาวัตถี ณ ที่นั้น พระผู้มีพระภาค ... “ภิกษุทั้งหลาย สัตว์ทั้งหลายคบค้าสมาคมกันโดยธาตุอย่างเดียวกัน คือสัตว์ทั้งหลายผู้มีมิจฉาทิฏฐิ คบค้าสมาคมกับสัตว์ทั้งหลายผู้มีมิจฉาทิฏฐิ สัตว์ทั้งหลายผู้มีมิจฉาสังกัปปะ ... สัตว์ทั้งหลายผู้มีมิจฉาวาจา ... สัตว์ทั้งหลายผู้มีมิจฉากัมมันตะ... สัตว์ทั้งหลายผู้มีมิจฉาอาชีวะ ... สัตว์ทั้งหลายผู้มีมิจฉาวายามะ ... สัตว์ทั้งหลาย
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๖ หน้า : ๒๐๔}
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค [๓. ธาตุสังยุต] ๓. กัมมปถวรรค ๗. ทสังคสูตร ผู้มีมิจฉาสติ ... สัตว์ทั้งหลายผู้มีมิจฉาสมาธิ คบค้าสมาคมกับสัตว์ทั้งหลายผู้มีมิจฉาสมาธิ สัตว์ทั้งหลายผู้มีมิจฉาญาณ คบค้าสมาคมกับสัตว์ทั้งหลายผู้มีมิจฉาญาณ สัตว์ทั้งหลายผู้มีมิจฉาวิมุตติ คบค้าสมาคมกับสัตว์ทั้งหลายผู้มี มิจฉาวิมุตติ สัตว์ทั้งหลายผู้มีสัมมาทิฏฐิ คบค้าสมาคมกับสัตว์ทั้งหลายผู้มีสัมมาทิฏฐิ สัตว์ทั้งหลายผู้มีสัมมาสังกัปปะ ... สัตว์ทั้งหลายผู้มีสัมมาวาจา ... สัตว์ทั้งหลายผู้มีสัมมากัมมันตะ ... สัตว์ทั้งหลายผู้มีสัมมาอาชีวะ ... สัตว์ทั้งหลายผู้มีสัมมา-วายามะ ... สัตว์ทั้งหลายผู้มีสัมมาสติ ... สัตว์ทั้งหลายผู้มีสัมมาสมาธิ ... สัตว์ทั้งหลายผู้มีสัมมาญาณ คบค้าสมาคมกับสัตว์ทั้งหลายผู้มีสัมมาญาณ สัตว์ทั้งหลายผู้มีสัมมาวิมุตติคบค้าสมาคมกับสัตว์ทั้งหลายผู้มีสัมมาวิมุตติ” ทสังคสูตรที่ ๗ จบ [ส่วนที่เป็นอดีต อนาคต ปัจจุบันในที่ทุกแห่ง พึงทำเหมือนอย่างข้างต้น] รวมพระสูตรในวรรคนี้ ๗ สูตร คือ ๑. อสมาหิตสูตร ๒. ทุสลีลสูตร ๓. ปัญจสิกขาปทสูตร ๔. สัตตกัมมปถสูตร ๕. ทสกัมมปถสูตร ๖. อัฏฐังคิกสูตร ๗. ทสังคสูตร กัมมปถวรรคที่ ๓ จบ @เชิงอรรถ : @ มิจฉาญาณ ในที่นี้หมายถึงมิจฉาปัจจเวกขณญาณ (คือ ญาณหยั่งรู้ด้วยการพิจารณาทบทวนธรรมที่ไม่ใช่@มรรคผลและนิพพาน) (สํ.นิ.อ. ๒/๑๑๓/๑๗๐)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๖ หน้า : ๒๐๕}
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค [๓. ธาตุสังยุต]
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาทสังคิกสูตรที่ ๗
ทสังคิกสูตรที่ ๗ ท่านกล่าวไว้ด้วยอำนาจมิจฉัตตะ ๑๐ และสัมมัตตะ ๑๐.
ในบทเหล่านั้น บทว่า มิจฺฉาญาณิโน ความว่า ผู้ประกอบด้วยความรู้ผิดและการพิจารณาผิด.
บทว่า มิจฺฉาวิมุตฺติโน ได้แก่ พวกที่ยังไม่หลุดพ้นออกจากทุกข์ คือยึดถือว่าเป็นกุศลวิมุตติ ตั้งอยู่.
บทว่า สมฺมาญาณิโน คือ การพิจารณาโดยชอบ.
บทว่า สมฺมาวิมุตฺติโน ความว่า ผู้ประกอบด้วยผลวิมุตติ อันเป็นเครื่องนำออกจากทุกข์.
จบอรรถกถาทสังคิกสูตรที่ ๗ -----------------------------------------------------
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. อสมาหิตสูตร
๒. ทุสสีลสูตร
๓. ปัญจสิกขาปทสูตร
๔. สัตตกัมมปถสูตร
๕. ทสกัมมปถสูตร
๖. อัฏฐังคิกสูตร
๗. ทสังคิกสูตร จบทสกัมมปถวรรคที่ ๓ -----------------------------------------------------