๗. สมณพราหมณสูตร ที่ ๓ เล่ม ๑๖

พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ... เขตกรุงสาวัตถี ... “ภิกษุทั้งหลาย สมณะหรือพราหมณ์เหล่าใดเหล่าหนึ่งไม่รู้ชัดลาภสักการะและความสรรเสริญ ความเกิดแห่งลาภสักการะและความสรรเสริญ ความดับแห่งลาภสักการะและความสรรเสริญ และปฏิปทาที่ให้ถึงความดับแห่งลาภสักการะและความสรรเสริญ ฯลฯ รู้ชัด ฯลฯ ทำให้แจ้งด้วยปัญญาอันยิ่งเอง เข้าถึงอยู่ในปัจจุบัน” ตติยสมณพราหมณสูตรที่ ๗ จบ

พึงทราบวินิจฉัยใน[ตติย] สมณพราหมณสูตรที่ ๗ ดังต่อไปนี้.

ในบทเป็นต้นว่า สมุทยํ ความว่า ชื่อว่าเหตุเกิดแห่งลาภและสักการะเป็นต้นอย่างนี้ว่า อัตภาพพร้อมด้วยบุพกรรม ความเป็นผู้มีผิวงาม ในบุตรผู้มีตระกูล เสียงไพเราะ ธุดงคคุณ ทรงจีวร บริวารสมบัติ. ไม่รู้เหตุเกิดนั้น ด้วยอำนาจสมุทัยสัจ.

นิโรธและปฏิปทา พึงทราบด้วยอำนาจนิโรธสัจและมรรคสัจนั่นแล.

จบอรรถกถาสมณพราหมณสูตรที่ ๗ -----------------------------------------------------