๓. อนิจจสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๔–๑๘๖ลำดับ 182 จาก 333 ในขันธวรรคพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ 3 ข้อ3 ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๓. อนิจจสูตร ว่าด้วยสิ่งที่ไม่เที่ยง
“ราธะ สิ่งใดไม่เที่ยง ฯลฯ อนิจจสูตรที่ ๓ จบ ๔. อนิจจธัมมสูตร ว่าด้วยสิ่งที่มีความไม่เที่ยงเป็นธรรมดา
“ราธะ สิ่งใดมีความไม่เที่ยงเป็นธรรมดา ฯลฯ อนิจจธัมมสูตรที่ ๔ จบ ๕. ทุกขสูตร ว่าด้วยสิ่งที่เป็นทุกข์
“ราธะ สิ่งใดเป็นทุกข์ ฯลฯ ทุกขสูตรที่ ๕ จบ @เชิงอรรถ : @ ธรรมของมาร ในที่นี้หมายถึงมรณธรรม ซึ่งเป็นสภาวะแห่งความพินาศย่อยยับ (สํ.ข.อ. ๒/๑๗๐-๑๘๑/๓๖๘,@สํ.ฏีกา ๒/๑๗๐-๑๘๑/๓๑๓)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๗ หน้า : ๒๗๐}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๙ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ๓. อนิจจสูตร
ยํ โข ราธ อนิจฺจํ ฯ
ดูกรราธะ สิ่งใดแลเป็นอนิจจัง ฯลฯ จบ สูตรที่ ๓.