๒. สัมปทาสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๒
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
๙๒ปญฺจิมา ภิกฺขเว สมฺปทา กตมา ปญฺจ สีลสมฺปทา สมาธิสมฺปทา ปญฺญาสมฺปทา วิมุตฺติสมฺปทา วิมุตฺติญาณทสฺสนสมฺปทา อิมา โข ภิกฺขเว ปญฺจ สมฺปทาติ ฯ
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๒. ทุติยสัมปทาสูตร ว่าด้วยสัมปทา สูตรที่ ๒
ภิกษุทั้งหลาย สัมปทา ๕ ประการนี้ สัมปทา ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. สีลสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยศีล) ๒. สมาธิสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยสมาธิ) ๓. ปัญญาสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยปัญญา) ๔. วิมุตติสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยวิมุตติ) ๕. วิมุตติญาณทัสสนสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยวิมุตติญาณทัสสนะ) ภิกษุทั้งหลาย สัมปทา ๕ ประการนี้แล ทุติยสัมปทาสูตรที่ ๒ จบ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๑๖๓}
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาทุติยสัมปทาสูตรที่ ๒
ในสัมปทาสูตรที่ ๒ ท่านกล่าวสัมปทา ๔ เบื้องต้นเจือกัน สัมปทาที่ ๕ เป็นโลกิยะแท้.
จบอรรถกถาทุติยสัมปทาสูตรที่ ๒ -----------------------------------------------------