๘. สุมนาเวฬิยเถราปทาน (๓๒๘) เล่ม ๓๒
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อฏฺฐมํ สุมนาเวฬิยตฺเถราปทานํ (๓๒๘)
๓๓๐|๓๓๐.๖๔| เวสฺสภุสฺส ภควโต โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน สพฺเพ ชนา สมาคมฺม มหาปูชํ กโรนฺติ เต ฯ |๓๓๐.๖๕| สุธาย ปิณฺฑํ กตฺวาน อาเวฬํ สุมนายหํ สีหาสนสฺส ปุรโต อภิโรเปสหํ ตทา ฯ |๓๓๐.๖๖| สพฺเพ ชนา สมาคมฺม เปกฺขนฺติ ปุปฺผมุตฺตมํ เกนิทํ ปูชิตํ ปุปฺผํ พุทฺธเสฏฺฐสฺส ตาทิโน ฯ |๓๓๐.๖๗| เตน จิตฺตปฺปสาเทน นิมฺมานํ อุปปชฺชหํ อนุโภมิ สกํ กมฺมํ ปุพฺเพ สุกตมตฺตโน ฯ |๓๓๐.๖๘| ยํ ยํ โยนูปปชฺชามิ เทวตฺตํ อถ มานุสํ สพฺเพสานํ ปิโย โหมิ ปุปฺผปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๓๐.๖๙| นาภิชานามิ กาเยน วาจาย อุท เจตสา สํยตานํ ตปสฺสีนํ กตํ อุปฏฺฐาหิตํ มยา ฯ |๓๓๐.๗๐| เตน สุจริเตนาหํ จิตฺตสฺส ปณิธีหิ จ สพฺเพสํ ปูชิโต โหมิ อนกฺโกสสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๓๐.๗๑| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๓๐.๗๒| อิโต เอกาทเส กปฺเป สหสฺสาโรสิ ขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๓๓๐.๗๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สุมนาเวฬิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สุมนาเวฬิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๓. อุมาปุปผิยวรรค] ๘. สุมนาเวฬิยเถราปทาน ๘. สุมนาเวฬิยเถราปทาน ประวัติในอดีตชาติของพระสุมนาเวฬิยเถระ (พระสุมนาเวฬิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
ชนทั้งปวงมาประชุมกันทำการบูชาใหญ่แด่พระผู้มีพระภาค พระนามว่าเวสสภู ผู้เจริญที่สุดในโลก ผู้คงที่
ครั้งนั้น ข้าพเจ้าใส่ก้อนปูนขาวแล้ววางพวงมาลัยดอกมะลิไว้ บูชาข้างหน้าพระแท่นสีหาสน์
ชนทั้งปวงมามุงดูดอกไม้ชั้นดีเยี่ยมด้วยคิดว่า ดอกไม้นี้ใครบูชาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด ผู้คงที่
ข้าพเจ้าได้เข้าถึงสวรรค์ชั้นนิมมานรดี เพราะจิตที่เลื่อมใสนั้น ได้เสวยผลกรรมของตนที่ทำไว้ดีแล้วในครั้งก่อน
ข้าพเจ้าเกิดในกำเนิดใดๆ คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม ย่อมเป็นที่รักของปวงชน นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้
ข้าพเจ้าไม่รู้ถึงการด่าทางกาย ทางวาจา หรือทางใจ ที่ข้าพเจ้าทำแล้วแก่ภิกษุทั้งหลายผู้สำรวม ผู้มีตบะ
ด้วยความประพฤติชอบนั้น และด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ ข้าพเจ้าจึงเป็นผู้ที่ปวงชนบูชา นี้เป็นผลแห่งการไม่ด่า
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๙๓}
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๓. อุมาปุปผิยวรรค] ๙. ปุปผฉัตติยเถราปทาน
ในกัปที่ ๑๑ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิพระนามว่าสหัสสาระ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระสุมนาเวฬิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้สุมนาเวฬิยเถราปทานที่ ๘ จบ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อปทานที่ ๘, ๙, ๑๐ มีเนื้อความปรากฏชัดดีแล้วทีเดียวแล. จบอรรถกถาอุมมาปุปผิยวรรคที่ ๓๓ -----------------------------------------------------
อรรถกถาที่มีมาก่อนหน้านี้ :- อรรถกถา ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑ เถราปทาน ๓๓. อุมมาปุปผิยวรรค ๗. นิคคุณฑิปุปผิยเถราปทาน (๓๒๗)