๔. มธุมังสทายกเถราปทาน

ข้าพเจ้าเป็นคนฆ่าสุกรอยู่ในกรุงพันธุมดี ได้ต้มเครื่องในแล้วใส่ผสมลงในเนื้อชั้นดี

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้ถวายพระสังฆเถระด้วยคิดว่า ด้วยผลแห่งการถวายบาตรที่บรรจุเนื้อจนเต็มนี้ ข้าพเจ้าจักได้สุขอันไพบูลย์

เขาเสวยสมบัติ ๒ อย่างแล้ว ถูกมูลกุศลกรรมเก่าชักให้ มาถึงภพสุดท้ายแล้วจักเผากิเลสได้

ข้าพเจ้าทำจิตให้เลื่อมใสในทานนั้น จึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ณ ที่นั้น ข้าพเจ้ากิน ดื่ม ได้สุขอันไพบูลย์

ไม่ว่าข้าพเจ้าจะอยู่ที่มณฑปหรือที่โคนไม้ ข้าพเจ้าก็จักนึกถึงบุพกรรมเสมอ ในขณะที่ข้าพเจ้านึกถึงบุพกรรมอยู่นั้น ห่าฝนแห่งข้าวและน้ำตกลงมาเพื่อข้าพเจ้า

นี้เป็นภพสุดท้ายของข้าพเจ้า ภพสุดท้ายกำลังเป็นไปอยู่ ถึงในภพนี้ข้าวและน้ำก็ตกลงมาเพื่อข้าพเจ้าตลอดกาลทุกเมื่อ

ด้วยอานิสงส์แห่งการถวายเนื้อชั้นดีนั้นนั่นแหละ เมื่อข้าพเจ้าเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพแล้ว จึงกำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ให้ทานไว้ในครั้งนั้น ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเนื้อชั้นดี

การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระมธุมังสทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้มธุมังสทายกเถราปทานที่ ๔ จบ