arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · จริยาปิฎก

๑๔. เอกราชจริยา

เล่ม ๓๓

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๔ (Royal Thai)34/36 in จริยาปิฎก4 editions

๑๔. เอกราชจริยา

ว่าด้วยพระจริยาของพระเจ้าเอกราช

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย จริยาปิฎก เอกราชจริยา (Royal Thai Volume 33 · Mahachula Volume 33 · Mahamakut Volume 74 · Chaloem Phrakiat Volume 33)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 33, pp. 773–774

The Mahachula Pali of this passage is not in the e-tipitaka data.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

อีกเรื่องหนึ่ง ในกาลที่เราเป็นพระราชา

ปรากฏนามว่าเอกราช ครั้งนั้น เราอธิษฐานศีลที่บริสุทธิ์ยิ่ง

ปกครองแผ่นดินใหญ่

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

สมาทานกุศลกรรมบถ ๑๐ ประการ

ประพฤติโดยไม่มีเศษ

สงเคราะห์มหาชนด้วยสังคหวัตถุ ๔ ประการ

Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. 1ดู สังคหวัตถุ ๔ ประการ คือ (๑) ทาน (๒) เปยยวัชชะ (๓) อัตถจริยา (๔) สมานัตตตา (ที.ปา. (แปล) ๑๑/๓๑๓/๒๙๕)
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อเราเป็นผู้ไม่ประมาทประโยชน์ในโลกนี้

และประโยชน์ในโลกหน้า ด้วยอาการอย่างนี้

พระเจ้าโกศลพระนามว่าทัพพเสน มาชิงเอานครของเราไป

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ทรงทำข้าราชการ ชาวนิคม พร้อมด้วยทหาร ชาวชนบท

ให้อยู่ในเงื้อมพระหัตถ์หมดแล้ว ตรัสสั่งให้ฝังเราเสียในหลุม

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เราเห็นหมู่อำมาตย์ที่แย่งชิงราชสมบัติ

ที่มั่งคั่งภายในนครเราไป เหมือนบุตรที่รัก

บุคคลมีเมตตาเสมอเราไม่มี

นี้เป็นเมตตาบารมีของเรา ฉะนี้แล

เอกราชจริยาที่ ๑๔ จบ