arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กกัณฏกวรรค

๖. กากชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๔๖ (Royal Thai)6/10 in กกัณฏกวรรค4 editions

๑๔๖. กากชาตก (๖)

๖. กากชาดก (๑๔๖)

ว่าด้วยกาวิดน้ำด้วยจะงอยปาก

(ฝูงกาปรึกษากันแล้วพูดว่าไม่สามารถจะทำทะเลให้แห้งได้ จึงกล่าวว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กกัณฏกวรรค กากชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 36–36 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 59–60

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อปิ นุ หนุกา สนฺตา มุขญฺจ ปริสุสฺสติ

โอรมาม น ปาเรม ปูรเตว มโหทธีติ.

กากชาตกํ (๑) ฉฏฺฐํ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ฉ.ม. สมุทฺทกากชาตกํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

คางของพวกเราล้าแล้วหนอ ปากก็ซีดเซียว

พวกเราพากันวิดอยู่ก็ไม่อาจทำให้น้ำแห้งได้

ห้วงน้ำใหญ่ก็ยังคงเต็มอยู่เช่นเดิม

กากชาดกที่ ๖ จบ

๗. ปุปผรัตตชาดก (๑๔๗)

ว่าด้วยผ้าที่ย้อมด้วยดอกคำ

(คนเข็ญใจไม่ใส่ใจถึงความทุกข์ของตน นึกถึงแต่หญิงคนรักนั้นอย่างเดียว จึงรำพึงถึงโอกาสที่พลาดไปว่า)