พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กกัณฏกวรรค
๖. กากชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๑๔๖ (Royal Thai)6/10 in กกัณฏกวรรค4 editions
๑๔๖. กากชาตก (๖)
๖. กากชาดก (๑๔๖)
ว่าด้วยกาวิดน้ำด้วยจะงอยปาก
(ฝูงกาปรึกษากันแล้วพูดว่าไม่สามารถจะทำทะเลให้แห้งได้ จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กกัณฏกวรรค กากชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 36–36 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 59–60
อปิ นุ หนุกา สนฺตา มุขญฺจ ปริสุสฺสติ
โอรมาม น ปาเรม ปูรเตว มโหทธีติ.
กากชาตกํ (๑) ฉฏฺฐํ.
- 1ฉ.ม. สมุทฺทกากชาตกํ
คางของพวกเราล้าแล้วหนอ ปากก็ซีดเซียว
พวกเราพากันวิดอยู่ก็ไม่อาจทำให้น้ำแห้งได้
ห้วงน้ำใหญ่ก็ยังคงเต็มอยู่เช่นเดิม
กากชาดกที่ ๖ จบ
๗. ปุปผรัตตชาดก (๑๔๗)
ว่าด้วยผ้าที่ย้อมด้วยดอกคำ
(คนเข็ญใจไม่ใส่ใจถึงความทุกข์ของตน นึกถึงแต่หญิงคนรักนั้นอย่างเดียว จึงรำพึงถึงโอกาสที่พลาดไปว่า)
End of ๖. กากชาดก