พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · กัลยาณธรรมวรรค
๒. ทัททรชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๑๙๓–๑๙๔ (Royal Thai)2/10 in กัลยาณธรรมวรรค4 editions
๗๒. ททฺทรชาตก (๒)
๒. ทัททรชาดก (๑๗๒)
ว่าด้วยราชสีห์กับสุนัขจิ้งจอกที่ภูเขาเงิน
(ลูกราชสีห์โพธิสัตว์ได้ยินเสียงสุนัขจิ้งจอก จึงถามบิดาว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต กัลยาณธรรมวรรค ทัททรชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 46–46 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 75–75
โก นุ สทฺเทน มหตา อภินาเทติ ททฺทรํ
ตํ (๑) สีหา นปฺปฏินทนฺติ โก นาเมโส มิคาธิภู. (๒)
- 1สี.อิ. กึ
- 2ก. มิคาภิภู
ข้าแต่พ่อผู้เป็นใหญ่กว่ามฤคชาติทั้งหลาย
ใครหนอส่งเสียงดัง บันลือลั่นตลอดทั่วภูเขาเงิน
สีหะทั้งหลายก็ไม่บันลือโต้ตอบมัน
มันเป็นสัตว์อะไร
(พ่อราชสีห์โพธิสัตว์ฟังคำของลูกแล้ว จึงกล่าวว่า)
อธโม มิคชาตานํ สิงฺคาโล ตาต วสฺสติ
ชาติมสฺส ชิคุจฺฉนฺตา ตุณฺหี สีหา สมจฺฉเรติ.
ททฺทรชาตกํ ทุติยํ.
ลูกเอ๋ย มันคือสุนัขจิ้งจอก
เป็นสัตว์ต่ำทรามกว่ามฤคชาติทั้งหลายที่กำลังหอนอยู่
สีหะทั้งหลายรังเกียจชาติของมันจึงนั่งนิ่งเฉยอยู่
ทัททรชาดกที่ ๒ จบ
End of ๒. ทัททรชาดก