พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · กัลยาณธรรมวรรค
๓. มักกฏชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๑๙๕–๑๙๖ (Royal Thai)3/10 in กัลยาณธรรมวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต กัลยาณธรรมวรรค มักกฏชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 86–86
(ราชสีห์โพธิสัตว์ตอบลูกว่า)
{๑๙๔} [๑๙๔] ลูกเอ๋ยนั่นคือสุนัขจิ้งจอกเป็นสัตว์ระดับต่ำกว่ามฤคชาติ ทั้งหลายกำลังเห่าหอนอยู่ ราชสีห์ทั้งหลายรังเกียจชาติกำเนิดของมัน จงได้พากันนอนเฉยเสีย
๓. มักกฏชาดก (๑๗๓)
ว่าด้วยลิงปลอมเป็นดาบส
(ดาบสกุมารเห็นลิงปลอมเป็นดาบสอยู่นอกอาศรม จึงกล่าวกะบิดาว่า)
{๑๙๕} [๑๙๕] คุณพ่อครับ มาณพนั่นมายืนพิงต้นตาลอยู่ อาศรมของเรานี้ก็มีอยู่ ถ้ากระไร เราให้อาศรมแก่เขาบ้าง
(ดาบสบิดาผู้เป็นพระโพธิสัตว์รู้ว่าเป็นลิง จึงตอบว่า)
{๑๙๖} [๑๙๖] ลูกเอ๋ย เจ้าอย่าเรียกมันมาเลยมันเข้ามาแล้วจะประทุษร้าย อาศรมของเรา หน้าของพราหมณ์ผู้มีศีลบริสุทธิ์ไม่เป็นเช่นนี้หรอก
๔. ทุพภิยมักกฏชาดก (๑๗๔)
ว่าด้วยลิงเนรคุณ
(พราหมณ์โพธิสัตว์เห็นท่าทางของลิง จึงตำหนิว่า)
{๑๙๗} [๑๙๗] เราได้ให้นํ้าที่พอเพียงแก่เจ้าผู้ถูกความร้อนแผดเผาหิวกระหายอยู่ บัดนี้เจ้าได้ดื่มนํ้าแล้วยังหลอกล้อส่งเสียงเจี๊ยก ๆ อีก การคบหากับคนชั่วไม่ประเสริฐเลย
End of ๓. มักกฏชาดก