พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุสนาฬิวรรค
๒. ทุมเมธชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๑๒๒ (Royal Thai)2/10 in กุสนาฬิวรรค4 editions
๑๒๒. ทุมฺเมธชาตก (๒)
๒. ทุมเมธชาดก (๑๒๒)
ว่าด้วยคนมีปัญญาทราม
(นายควาญช้างกราบทูลพระราชาว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุสนาฬิวรรค ทุมเมธชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 30–30 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 50–50
บาลี (มหาจุฬาฯ)
ยสํ ลทฺธาน ทุมฺเมโธ อนตฺถํ จรติ อตฺตโน
อตฺตโน จ ปเรสญฺจ หึสาย ปฏิปชฺชตีติ.
ทุมฺเมธชาตกํ ทุติยํ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
คนมีปัญญาทรามได้ยศแล้ว
ประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่ตนเอง
ปฏิบัติเพื่อเบียดเบียนตนเองและผู้อื่น
ทุมเมธชาดกที่ ๒ จบ
End of ๒. ทุมเมธชาดก